Vince Martin & Fred Neil - Tear Down the Walls (1964)

Erg mooi album dat ik als 2 op 1 CD kocht samen met Bleecker & MacDougal. Laatsgenoemde is iets beter, maar deze mag er ook zeker zijn.

De mooie tenor van Vince Martin kleurt erg mooi bij de mooie bariton van Fred Neil. Doordat de stemmen zo verschillend zijn levert dit een vrij unieke harmoniezang op.

Aanrader!

Ik vind 'm nogal stereotype voor folk duo's uit die tijd. Gewoon een lekker plaatje, maar het Talent Fred Neil manifesteert zich voor mij toch voor het eerst echt op Bleecker & MacDougal. Ik ervaar Tear Down The Walls meer als een leuke bonus daarbij ....

Prachtig album, jaren lang niet te krijgen. Mijn vader is begin jaren zeventig in de VS een maand lang platenzaak in en platenzaak uit gelopen om hem voor me te bemachtigen. Tevergeefs. Het was het eerste album van Fred Neil dat ik hoorde, en was meteen verloren.

Het is misschien vloeken in de kerk, maar heel veel van die oude folkmuziek vind ik een beetje oudbollig (al houd ik dan van vintage en retro), en dit album had ik waarschijnlijk nooit beluisterd als ik Bleecker and McDougal van Fred Neil niet had willen horen, dat op een in 2001 door Elektra uitgebrachte cd stond, samen met dit album. Maar het valt mee - er staan slechts een paar nummers op die ik met een gerust hart zou kunnen overslaan (maar skippen doe ik in de praktijk bijna nooit). Dat zijn de nummers waarop het stemgeluid van Vince Martin duidelijk te horen is, daar waar ik de stem van Neil mooi zwaar en dragend vind. Het mondharmonicaspel (van John Sebastian én van Felix Pappalardi, zo begrijp ik) maakt voor mij veel goed, en maakt dit tóch wel een goed beluisterbaar album. Maar Bleecker and McDougal vind ik wel een klasse beter. Overigens, die "twofer" uit 2001 is dit jaar gelukkig heruitgebracht door Music on Cd.