Pat Benatar - Tropico (1984)

Het werd steeds minder met deze dame. De albums In The Heat of the Night en Crimes of Pasion zijn zeker aanraders. Ik vind dit matig.

We Belong heb ik op singletje!! Prachtig nummer.

Dit soort oudere muziek heb ik niet op cd, maar op lp. Draai de laatste tijd erg veel vinyl.
De single is zeker mooi, maar ik oordeel het hele album en dan kom ik helaas niet verder dan 2.5* Erg jammer haar eerder lps vind ik wel weer goed.

Ik heb de Ooh Ooh song op single

Gekregen neem ik aan/mag ik hopen.

Ik wist niet dat dat ook een single was. Toch ook eens zoeken in mijn aardig ruime platenverzameling.

'We belong' vind ik een prachtsong, nog altijd, als enige op dit album. De rest vind ik niets. Het album verbleekt naar het absolute niets in het licht van haar andere werk. Pat was (e/o is) een rockbitch. Dit album doet haar naam zeker geen eer aan. 1,5

We Belong en Ooh Ooh Song zijn zwakkere singles vind ik. Ooit stond We Belong in de Metal top van het Britse NME! Hoogtepunt is voor mij Outlaw Blues!

Een van de zwakste albums, die Pat ooit heeft uitgebracht. "We belong" was een bescheiden hitsinge. "Painted desert" en "Daimond field" zijn de sterkste nummers. Absoluut geen essentieel album uit de Pat Benatar catalogus. 2,5 ster.

Had dit album vroeger op cassette (zegt iets over leeftijd). Vanochtend via YouTube terugbeluisterd. En wooh...weet weer waarom ik dit album zo goed vind. Naast We Belong misschien niet echte uitschieters, maar staat als geheel. Luistertip => Painted Desert. Heb het album gelijk via I-Tunes gekocht. Mooie aanwinst.

Ha, en dat nummer heb ik dan weer op single (evenals We belong trouwens). Met afstand het mooiste nummer op dit album. Sluit muzikaal goed aan bij de tekst, want je voelt door de muzikale inkleuring als het ware de 'dead heat moving in the city'.
Ik had deze ooit op LP, deed die weg voor de CD, maar die heeft een van de zuiveringen van mijn collectie niet overleefd. Kwam hem zaterdag voor vijftig cent tegen op een rommelmarkt, puntgaaf exemplaar nog wel. Ik kon het niet laten hem ten derden male aan te schaffen, volgens mij een unicum voor mij.

Waarom eigenlijk? Ik ben het met de meeste bovenstaande reacties eens dat dit geen essentiele Pat Benatar-plaat is. Sterker nog, het was de eerste plaat die haar muzikaal vervreemdde van een groot aantal fans die in Pat de ideale rockchick van die tijd zagen. In de achteruitkijkspiegel stel ik nu vast dat dit vooral een aardige popplaat is, die een handjevol sterke nummers telt (en waarvan een nummer als Crazy world like this niet zou hebben misstaan in het repertoire van Madonna), maar toch ook een flink aantal zwakke broeders, met de Ooh ooh song als dieptepunt. Onbegrijpelijk dat ze dat ook nog op single hebben uitgebracht.

Het opmerkelijke van mijn 'nieuwe' CD'tje is dat daar ook Love is a battlefield op staat. Als nummer 5, dus halverwege het album en niet specifiek als bonustrack. Mijn vorige CD had die niet, en de LP ook niet. Want was natuurlijk oorspronkelijk te vinden als enige studio-track op haar live-album van een jaar eerder. Maar daar rockte Pat nog flink en viel het nummer nogal uit de toon, ondanks dat het een enorme hit werd.
Maar zie - hier past het prima in de flow van het album. En dan merk je dat Love is a battlefield eigenlijk haar eerste muzikale trendbreuk was. Die koerswijziging zou later vooral middelmatige albums opleveren, die niet kunnen tippen aan haar rockverleden. Ik ken ze niet allemaal, maar misschien is Tropico nog wel de beste van haar pop-albums.

De sterren zijn voor de eerste vier nummers, het korte, van een dramatische tekst voorziene Suburban king en dat Madonna-nummer. Met Love is a battlefield erbij zou ik op drie sterren uitkomen, maar ik beoordeel 'm toch maar in zijn originele versie, en dan valt er een halfje van af.