Serena Maneesh - No 2: Abyss in B Minor (2010)

We hebben er vijf jaar op moeten wachten, maar het tweede album van deze Noren komt er dan eindelijk aan. Het eerste nummer is al te downloaden op de site van 4AD.

Net gehoord en dat klinkt donker, zelfs duister en intrigerend.

Het eerste album was zalig (en ligt vaak voor zeer milde prijzen in de winkels). Ik ga deze ook zeker een draai geven.

Op de site van 4AD is weer een nieuw nummer te downloaden; I Just Want to See Your Face

Shoegaze is al jaren aan een sluimerende revival bezig en deze Noorse band is daar een goed voorbeeld van. Wederom met enkele hand- en spandiensten van Sufjan Stevens gaat de klok 20 jaar terug en horen we aangename echo's van met name My Bloody Valentine, maar ook Chapterhouse, Medicine, The Swirlies, The Telescopes en in het openingsnummer zelfs Primal Scream.

In vergelijking met het debuut klinkt dit album iets etherischer, minder noisy en gepolijster. Jammer dat het geheel maar 38 minuten duurt (een beetje teleurstellend na een afwezigheid van 5 jaar).

Een afwezigheid van 5 jaar hoeft niet te betekenen dat ze in die tijd nonstop aan nieuw materiaal hebben gewerkt. Voor hetzelfde geld was dat maar twee maanden en is die 38 minuten heel verklaarbaar.

Om nogmaals het bewijs te leveren dat Oslo het muzikale paradijs op aarde is; het nieuwe album van het Noorse Serena Maneesh. Opgenomen in een grot buiten Oslo is de tweede plaat Abyss in B Minor getiteld een waardige opvolger voor het alom geprezen titelloze debuut uit 2005. Met een beetje hulp van een trucklading muzikanten, vriend Sufjan Stevens en producers Nick Terry (Primal Scream) en René Tinner (Can) klinkt het als een hypnotiserende ode aan de shoegaze. Duizend en één lagen, overstemd met noise en moeilijk ontwaarbare hooks en riffs zou kunnen zorgen voor een haast onluisterbare brij. Niets is minder waar bij Serena Maneesh; ze zorgen ervoor om deze vorm van muziek; errrr… Vorm te geven. Hierbij doen ze niet onder voor My Bloody Valentine’s Loveless. Al met al heeft het album genoeg duistere moment van onbehagen en claustrofobie; etherische lijnen vol ruimte en licht en valt de popsong nog steeds te ontwaren. Adembenemend mooi en mysterieus!

Toevoeging overbodig.

Opmerking overbodig...

Ik bedoel eigenlijk dat ik daar niets aan toe te voegen heb. Dat ik het met je eens ben.
Is die toevoeging dan nog steeds overbodig?

Dat viel er niet uit op te maken. Mea culpa...