Infected Mushroom - Converting Vegetarians (2003)

soms lekkere goa, soms mooie, fijne melodietjes, ik word er helemaal lyrisch van!

De "Trance side" is wel aardig, maar alleen Albibeno en Deeply Disturbed doen mij echt wat. Een sobere psytrance plaat, maar het betere werk komt nog...

"The other side" (de tweede CD) is aan iedereen aan te raden. Ook voor iedereen die helemaal niet van psytrance houdt is dit toeghankelijk, dit is namelijk geen psytrance. Ja, natuurlijk zitten er rare wazige bliepjes en riedeltjes in enzo, maar het is naar een "experimenteel niveau" getilt. Deze kant van het dubbelalbum staat vol met Psychedelic chill oftewel Psybient, omdat het spannender is dan wat artiesten als "Air" of "Zero 7" te bieden hebben.

Elation Station, Drop Out, Shakawkaw, Jeenge & Elevation zijn de beste tracks op deze kant van de CD. Echt heerlijke stuff om in de trein te beluisteren, of gewoon voor thuis.

CD 1 3*, CD 2 5*. Dat maakt samen **** voor Converting Vegetarians

shakawkaw is echt te space man, heerlijk stuk

Elation Station

Ik ben totaal geen fan van dit soort muziek maar de toegankelijkere 2e CD zet ik toch nog wel eens op, heeft wat rustgevends en tegelijk iets mysterieus over zich heen.

Ik ga hier ook niet op stemmen want ik ben ervan overtuigd dat de 1e CD ook vast wel goed is, maar ik dat gewoon niet inzie door mijn gebrek aan ervaring met dit soort muziek. Als ik alleen op CD 2 kon stemmen zou dat wel een 3.5 of 4 krijgen.

Is dat trouwens Serj Tankian van SOAD in converting vegetarians?

Air, Moby, Bonobo, Thievery Corporation, Zero 7 en Röyksopp. Allemaal prima artiesten met zeer degelijke ontspanningsmuziek. Toch, als je eens wat meer wil experimenteren met deze chill-out electronica is het tweede deel van dit het album hetgeen dat je beslist moet hebben gehoord.

Het grootste experiment van de heren van Infected Mushroom is "The Other Side" van dit album geweest. Dan heb ik het over nummer 11 t/m 23. Hoe halen ze dit in hemelsnaam in hun hoofd? Dat is wat de trouwe, coke snuivende psytrance liefhebbers wellicht gedacht zullen hebben. Experimenteren deden de heren al eerder. Zo stonden er tracks op “Classical Mushroom (2000)” als Bust A Move en The Missed Symphony waar enkele klassieke klanken doorheen zijn verweven. Toch waren dit duidelijk dansbare psytrance nummers. Neemt niet weg dat ik juist van dat soort tracks het best geniet in de huiskamer. Op “B.P. Empire (2001)” gingen de heren vrolijk verder met vermengen van psytrance met elementen uit andere muziekstijlen. Het album werd sowieso minder “hyper”, en meer “ambient”. Toch bleef op dit album alles keurig psytrance, tot aan de laatste track. Het grootste experiment op dat album was “Dancing With Kadafi”.

Verder met “Converging Vegetarians”. Belangrijk is dat je alleen, en echt alleen “The Other Side” in je platenspeler doet. Niet schrikken van het uiterst matige lied “Converting Vegetarians” met de lelijke vocals en de ietwat ranzige samples. Vanaf “Elation Station” begint het echte werk.

Elation Station is voorzien van strings, snelle synthesizer loopjes, een hoop gekraak door elkaar en kent een funky middenstuk. Toch doet dit nummer eerder aan als een downtempo track. Opvallend in dit nummer is uit hoeveel lagen het bestaat en hoe leuk dit samengaat. Op het eind worden alle loopjes weer tegelijk afgespeeld. Voor de gemiddelde luisteraar is het mogelijk om 4 elementen tegelijk waar te nemen. Ik denk dat het er in dit nummer wel 8/9 lagen zitten waaruit het nummer is opgebouwd. Geen makkelijke kost dus.

Drop Out is een nog rustiger chillout track dan de vorige. Al kan ik me best voorstellen dat men ook hier eerder zenuwachtig van wordt dan dat het ontspanning biedt. De Spaanse akoestische gitaar speelt een mooie melodie. Verder met het lang uitgesponnen “Avratz”. De vibe in dit lied is wat donker en neerslachtig. Er komen in dit nummer geen piano- of gitaardeuntjes in voor en is volledig elektronisch geproduceerd.

Als je van electropop houdt raad ik je aan goed te luisteren naar Illuminaughty en Blink. Ben je meer van de downtempo/chill-out en ben je fan van fijne, rustige piano- of gitaarmelodieën dan staat hier veel leuks op.“Elevation”, de laatste op de cd, is eigenlijk een beter chill-out nummer dan wat Thievery Corporation, Air en Zero 7 ooit hebben gefabriceerd. Ware het niet dat de term chill-out wat misplaatst is, het blijft Infected Mushroom. Ze zorgen toch in elk nummer voor een zekere spanning. Daar komt bij dat er veel in mineur staat. Vrolijkheid is er niet veel bij.

Highlights: Elation Station, Shakawkaw & Elevation

Een prachtige 9 voor "The Other Side".