Steach & Dobleye - Tocht door het Schimmenrijk (2009)

Heel fijn project dit. De producties van Dobleye zijn geweldig en ook Steach levert sterk werk af. Steach zijn stem zal voor de meesten wel even wennen zijn, maar na verloop van tijd zal hij zeker in de smaak vallen; tekstueel komt hij vaak bijzonder scherp uit de hoek. Dit in combinatie met de ijzersterke, veelal originele beats levert een leuk pre-album op. Wie er van muziek met een donkere sound houdt moet dit zeker eens proberen.

Verwacht het volwaardige album Koele Meren eind 2010.

Download hem overigens (legaal) hier.

En weer is er een veelbelovende producer opgestaan, dit keer is het Dobleye en hij heeft helaas een mindere rapper meegenomen. Ik heb vrijwel continu het idee dat Steach wat vage stemmetjes opzet. Zo klinkt hij op sommige tracks gay (volgens mij bewust) en dat kan ik helemaal niet waarderen. Qua lyrics is het wel een redelijke MC alleen spreekt hij me ook op dit gebied bij lange na niet altijd aan. Tocht door het Schimmenrijk is zo een project geworden met weer een sterke producer en helaas weer een matige MC.

Echt zonde he. Kan ik mij ook zwaar aan ergeren .

Ja, jammer, vind de raps ook weinig interessant, ze zorgen er in elk geval voor dat ik niet voorlopig niet meer dan een paar tracks achter elkaar kan horen hiervan.

De link mist volgens mij nummer 3 Grijze Lucht.
is dit niet uitgebracht onder Hof van Jaeden?

Nummer 3 is bewust weggelaten, waarom blijkt later dit jaar..

Deze niet, het aankomende album wordt wel bij Hof van Jaeden uitgebracht.

Ik gok op interessantdoenerij.

Ik kom er nu pas achter dat deze al uit is (door HHL). Ik wist wel dat die zou komen vorig jaar maar de release is mij helemaal ontgaan. Er is geen mediaandacht geweest voor dit album volgens mij.

Lekker album met enkele geniale beats erop. Ben alleen niet zo heel erg onder de indruk van de MC. Vind zijn stem soms een beetje lijken op de mc van Ojajoh?! en die hebben hetzelfde probleem.

Tja, die rapper doet me denken aan Kwasi van Ojajoh?!. In alles nog wel. En dat is niet positief. Maar de beats zijn, hoewel te herhalend, vet tot knijtervet (Schimmenrijk). Daarnaast word ik heel enthousiast van de hoesafbeelding en zeker van alle titels. Zo is de albumtitel een verwijzing naar de mythe van Orpheus en getuigen de nummertitels van bewonderenswaardige bedachtzaamheid. Ik kan me echter moeilijk voorstellen dat dit allemaal afkomstig is van die rapper, met zijn vaak nogal kneuzerige, oppervlakkige wietkauwersteksten. Niet dat ze walgelijk zijn, maar enerverend is anders. Eigenlijk is hij namelijk ontzettend wisselvallig op tekstueel vlak. Op 'Einde der Dwalingen' zijn zijn teksten voor het grootste deel zelfs erg sterk. Ik hoop dat hij op Koele Meren een veel constanter, in plaats van sporadisch. hoog niveau haalt, dan belooft het echt nog wat. Ook al gaan zijn stem en flow nooit geweldig worden, en verwacht ik ook niets bijzonders van zijn metrum, rijmschema en intonatie.

Ik vind J.A.E. overigens ook behoorlijk zwak op 'Symbiose' nu heb ik hem nooit echt geweldig gevonden, maar ik vind toch dat hij meer moet brengen, wil zijn inmiddels van de grond komende imperium geloofwaardig zijn. Ik bedoel, op een tweede Noah's Ark -een aardige rapper wie het succes naar het hoofd is gestegen met een gigantische entourage van ballen gehakt- zit ik absoluut niet te wachten.

Dat succesvolle hiphopacts uit Utrecht de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond schoten zal de meeste Nederlandstalige hiphopliefhebbers niet ontgaan zijn. Met releases van onder andere Kyteman, Arts The Beatdoctor, Steen, StropStrikkers en projecten uit het Hof van Jaeden-kamp werd de stad stevig op de kaart gezet. Ook waren er veel onbekende nieuwkomers die hun steentje wilden bijdragen aan de scene, waaronder Steach & Dobleye. Zij besloten eind december hun pre-album Tocht door het Schimmenrijk, de voorbode van het aankomende album Koele Meren, digitaal uit te brengen.

Het eerste dat opvalt aan dit project is het fraaie artwork dat verzorgd is door Ex-P. De kleurrijke cover waarop een afgetakeld meisje (Alice D) met verschillende genotsmiddelen om zich heen te zien is geeft direct een kleine sfeerimpressie, die door de duistere albumtitel nog eens wordt versterkt.

Voor een vrolijk album ben je hier dan ook aan het verkeerde adres. Steach & Dobleye maken hiphop waarbij een donkere sound centraal staat. Op Tocht door het Schimmenrijk zijn het de producties van Dobleye die de fundering leggen voor de sombere sfeer. Op elk nummer weet hij een eigenaardige, duistere ambiance te creëren waarop rapper Steach zijn doordachte teksten loslaat. De onderwerpen die Steach aansnijdt zijn echter niet altijd even gemakkelijk te volgen en zijn stemgeluid heeft ook enige tijd nodig om gewaardeerd te kunnen worden. Maar als het kwartje eenmaal gevallen is, blijkt hij een sterke MC met fijne teksten. Het is geen rapper die het moet hebben van harde punchlines of brag & boast-teksten, hij gebruikt zijn verses meestal om een verhaal over te brengen of om iets duidelijk te maken. De track Poète Maudit is bijvoorbeeld een ode aan de nacht. In de eerste verse heeft Steach het erover dat hij bang is voor een schaduw die hem achtervolgt. Vervolgens begint hij de tweede verse met: “Eclips zet de schakelaars om//Laat zonnestralen verstoffen en stort de maan in beton. Ik wil geen hand voor m’n ogen zien, niets!”, waarmee hij duidelijk wil maken dat het geen zin heeft om bang te zijn voor het zwarte, want je kunt het omarmen en ermee leven. Ook op Hekeldicht weet hij de luisteraar te fascineren door op een knappe manier de volgende boodschap in zijn tekst te verwerken: “Besef je dat werken, enkel voor de som niet gezond is//Je komt iets tekort als je zonder de zon zit//Afgezonderd in een somber kantoortje met als enig contact in het donker je blogshit, nonsens!”

Op muzikaal gebied heeft Tocht door het Schimmenrijk toch het meest te bieden. De manier waarop Dobleye ieder nummer van een unieke sfeer weet te voorzien is op zijn minst noemenswaardig te noemen. Variërend van oude, stoffige jaren 90-beats (Microphonies) tot spacende producties met een futuristisch tintje (Alice D), Dobleye is van alle markten thuis. Poète Maudit is een van z’n muzikale hoogtepunten. Pianospel en vioolgeluiden karakteriseren een rustgevende beat die zo uit een fantasyfilm afkomstig zou kunnen zijn. De producties van Dobleye kunnen - als het om de ambiance gaat - dan ook goed geassocieerd worden met ‘filmmuziek’: met elke beat weet hij de luisteraar te raken door een bijzonder gevoel over te brengen. Net als bij de meeste filmmuziek bevatten de beats een hoge emotionele waarde, wat er niet alleen voor zorgt dat je de muziek waarneemt maar ook daadwerkelijk van binnen voelt.

Zelden is een eerste wapenfeit zo veelbelovend als dit project. Steach & Dobleye bewijzen een zeer sterk koppel te vormen waar we ongetwijfeld nog meer van zullen gaan horen. Met Koele Meren in het vooruitzicht hebben we in ieder geval alvast iets om naar uit te kijken dit jaar, want met deze voorbode laat het duo zien genoeg in petto te hebben voor een knaller van jewelste.

Bron: www.hiphopleeft.nl.

Erg sterke producties, ben benieuwd naar nieuw materiaal van Dobleye. Wat raps betreft hmmm duurde even voordat ik een beetje in kom komen in het stemgeluid van Steach maar op zich prima teksten.

"Pas als je valt en de bodem van de put ziet, en de ring in de lucht kan je zeggen dat je het snapt jongen"

Verwijzing naar The Ring anyone?

ik snap niet dat mensen steach niet kunnen waarderen, ik vind hem een van de beste MCs van nederland, zijn stemgebruik is vet en zijn teksten ongeëvenaard

beginnend met een grappige intro over wiet (grappig in combinatie met het laatste nummer, alice d) gaan we door naar het mythisch klinkende microphonies waar steach nette teksten brengt aangaande de mainstream, opzich niet heel apart.

dan Einde der Dwalingen, GRUWELIJK vind ik dit, steach rapt met passie in een verhalende manier.
"verander het beeld van de wereld om me heen
vergat onbewust het verleden
zo zwierf ik alleen door de lucht van het lege
om me er nooit naar terug te begeven"

Schimmenrijk is een gruwelijke track die me qua beat doet denken aan CYNE - 400 years (revisited), wat je pas na een tijdje hoort, ze geven namelijk beide een heel andere "feeling" mee, alleen is de basis van de gitaar hetzelfde met dezelfde bassline, viel me op, een vette track met een gruwelijke beat, een vette steach (die ik uit mijn boxen niet kan verstaan, heb ik met mn koptelefoon nooit moeite mee) en een Martyre die ik überhaupt niet kan verstaan

Het donkere Nachtwezens is alweer magistraal geproduceerd en geniaal gespit door Steach

ik zal proberen deze review nog uit te proberen, maar ik kan het ook simpelweg vergeten

Zijn hier ooit fysieke kopietjes van uitgebracht?

Nope, voor zover ik weet niet.

Is al duidelijk waarom nummer 3 ontbreekt? Bij mij niet in ieder geval.

Is nooit uitgebracht, niet duidelijk voor zover ik weet. Waarschijnlijk een foutje in de tracklist.

Ik luister nu voor het eerst in jaren weer iets van dit album en Steach bevalt me nu veel beter.

Maar belangrijker: hij blijkt te zijn overleden. Ruim een jaar geleden is hij blijkbaar van acht hoog stoned naar beneden gesprongen vanaf het balkon van een appartement waar een studentenfeestje was.

Echt schokkend. Temeer omdat hij daadwerkelijk een poète maudit is gebleken.

Klopt alweer een jaar geleden indd. Maar niet stoned, hij had wel wat zwaarders gebruikt geloof ik. Trouwens, volgens J.A.E. komt er nog materiaal uit wat is blijven liggen.

En hij is ook niet vanaf een balkon gesprongen maar door een gesloten raam, volgens een uitgebreider nieuwsbericht. Dansend met Alice D. Maar ik hoop dat er nog wat uitkomt. Want ik luisterde wat nummers terug, dacht: 'dit is een stuk vetter dan ik me herinnerde' en ging kijken of ze nieuw materiaal hadden. Waarna dus bleek dat Steach er niet meer is.