Vic Chesnutt - Left to His Own Devices (2001)

Vic solo en akoestisch (op Distortion na), opgenomen op een vier-sporenrecorder.

Zijn meest intense. Prachtige lo-fi

Klinkt inderdaad flink lo-fi, en dat maakt het ook een erg eerlijk album. Misschien dat 'puur' het juiste woord is. Goed album.

En daarbij is Wounded Prince is een van mijn favorieten van Chesnutt.

Mooie plaat, erg uitgepuurd, maar in feite op een totaal andere manier dan het debuut van deze man. 'Wounded Prince' is inderdaad een mooi nummer, maar zeker niet het enige op dit bescheiden werkje.

Inderdaad een erg mooie plaat met een lo-fi geluid.
Sommige nummers lijken zelfs vanuit een andere kamer te komen dan waar de opname apparatuur staat.

De eerste helft van de plaat is Vic zoals we hem kennen, vrij traditioneel. Folk met een rocktwist.
De tweede kant is echter een compleet ander verhaal en dat zie ik als zeer positief.
De tweede kant is erg experimenteel en Vic probeert steeds wat nieuws, toch weet dit een geheel te vormen. Sfeervol dat 'ie is!