Gevarieerd is de serie zeker, maar alleen al om het feit dat alles tot op heden puur instrumentaal was, en Mycale puur vocaal, maakt het toch al de, nu ja, vreemde eend in de gevarieerde bijt dan maar.

Desalniettemin kan ik me heel goed voorstellen dat dit niet per sé goed smaakt, en ik weet ook nog niet hoe ik deze als hele plaat ga trekken. Zoals gezegd, ik ben wel benieuwd naar die Dreamers-plaat, hoewel ik mag hopen dat een daarna volgende BoA-entry toch wel weer eens een échte klapper mag gaan worden (w.b. Dreamers vrees ik, net als op s/t en O'o, een iets te easy listening geluid). Klassieke Masada-bezetting ofzo, pianotrio met Uri Caine, zoiets.