The Godforgottens - Never Forgotten, Always Remembered (2009)

En zoals bijna gebruikelijk is ontdek ik de plaat van het jaar weer in januari van het jaar daarna..

Het Sten Sandell Trio aangevuld met trompettist Magnus Broo brengt hier een heerlijk freejazzplaatje waarbij de piano een hoofdrol speelt, heerlijk hoe die het hele album doorloopt (alleen af en toe afgewisseld met Hammond Orgel).. Freejazz in een hoog tempo met een enorme dynamiek erin.. Ik zat tijdens het luisteren hiervan continu met een lach op mijn gezicht.. en daar moet een plaat erg goed (of humoristisch) voor zijn...

Ik zat van de week deze weer eens te draaien, en wat is Nilssen-Love weer in vorm op deze zeg, ik ken weinig platen waar ik meer gefascineerd ben door de dynamiek in het drumwerk, van stevig naar rustig en weer terug.. Veel meer dan op een gemiddelde Atomic-plaat..

Na dit jaar een groot aantal jazz-platen te hebben gehoord waarvan ik een beetje het gevoel had "been there done that".. begon ik mezelf af te vragen of het niet aan mij zou liggen, ter controle even deze opgezet, en ter bevestiging.. het ligt niet aan mij! Deze wist me nog net te pakken zoals ie ooit deed en als ik em op 4,5* zou hebben staan zou ik em zo weer op 5* zetten.