0
geplaatst: 11 januari 2010, 15:41 uur
*superlatieven-alert!*
Officieel staat dit schijfje te boek als ep, maar het voelt aan als een album, en wat voor één! Dit is voor mij dé droneplaat van 2009!
Ik heb wel eens het probleem met drone-albums dat ik ze te lang vind duren, dat ik langzaam mijn aandacht er bij verlies en dat het soms te klinisch klinkt. Niets van dat al bij deze plaat. In het krappe half uur trekken er flinke lappen voorbij vol textuur en gevoel. Alle basisklanken komen uit akoestische instrumenten zoals allehande snaarinstrumenten, blazers en piano.
Het eerste stuk is een stevige golf die over je heen komt waarop het heerlijk toeven is. In het tweede stuk gaat het wat rustiger verder en in het derde stuk neemt de piano een hoofdrol. Eerst als onderdeel van de textuur met tapijten van percussieve tonen om het vervolgens op een rustiger noot af te sluiten.
Ik slinger er zonder pardon de volle mep van vijf sterren er tegen aan.
Officieel staat dit schijfje te boek als ep, maar het voelt aan als een album, en wat voor één! Dit is voor mij dé droneplaat van 2009!
Ik heb wel eens het probleem met drone-albums dat ik ze te lang vind duren, dat ik langzaam mijn aandacht er bij verlies en dat het soms te klinisch klinkt. Niets van dat al bij deze plaat. In het krappe half uur trekken er flinke lappen voorbij vol textuur en gevoel. Alle basisklanken komen uit akoestische instrumenten zoals allehande snaarinstrumenten, blazers en piano.
Het eerste stuk is een stevige golf die over je heen komt waarop het heerlijk toeven is. In het tweede stuk gaat het wat rustiger verder en in het derde stuk neemt de piano een hoofdrol. Eerst als onderdeel van de textuur met tapijten van percussieve tonen om het vervolgens op een rustiger noot af te sluiten.
Ik slinger er zonder pardon de volle mep van vijf sterren er tegen aan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.