Felipe Venegas/ Francisco Allendes - Llovizna (2009)

Cadenza begint echt 'mijn' label te worden. De muziek die daarop uitgebracht wordt is meestal heel kwalitatief. Het label mikt duidelijk niet op de meest zuivere minimal die er is. Geen pure structuren dus met wat bliepjes hier en daar. Wat me vaak ontbreekt in die m_nus minimal is het gebrek aan een echte sfeer. Het is minimal en het heeft ook een minimal effect op mij. Ik ben wat afgestapt van al die elektronische muziek die weinig menselijk is. Van mij mag het allemaal wat meer identiteit hebben en niet zo vacuüm-klinken.

Dat identiteitsgegeven is hier absoluut van toepassing. Veel gevoel voor ritme door de verschillende percussies die bij elkaar gegooid worden maar dat geldt evengoed voor de melodie. Gevoel voor detail en dan nog een extra impuls geven met typische, plaatselijke stemmen. Al versta je niets van wat die zeggen, toch heeft dat een enorm effect op de muziek doordat het eigenlijk enkel als gevoelsmatig element gebruikt wordt. Een echte betekenis geef je er zelf aan.
Als ik dit luister voel ik me meer betrokken met andere werelddelen, landen en mensen. Het individu-gehalte gaat verloren en maakt plaats voor een groepsgebeuren of samenhorigheidsgevoel. Multiculturele muziek waar ik van zou kunnen wenen van de schoonheid ervan. Ik begin met een 4* maar de kans dat dit nog verhoogd, zit er zeker in.
Minimaal wordt maximaal.