Kreator - Endorama (1999)

Toch de minste uit de reeks Renewal, Cause for Conflict, Outcast, Endorama. Hier en daar wel wat leuke nummertjes zoals Shadowland, Passage to Babylon, maar nummers als Golden Age, Chosen Few en Soul Eraser vind ik ronduit zwak.

2,5* enige onvoldoende voor Kreator.
Hierna zou het overigens stukken beter worden

Ik heb het album destijds gekocht toen hij uitkwam. Ik kan me voorstellen dat Kreator eens een keer iets anders wil proberen. Maar als ze dit door hadden gezet op de volgende albums, zouden ze het niet hebben gehaald. Gelukkig dat Violent. en Enemey. ook weer fijn beuken. Volgend jaar komt het nieuwe Kreator album,uit wordt vast weer een topper.

Daar reken ik wel op En aanstaande zaterdag ga ik ze nog live zien, hopelijk spelen ze dan al een nieuw nummer.

Trouwens, met de de drie voorgangers deed Kreator ook al iets anders dan hun oude werk, en dat kan ik allemaal wel erg waarderen, dus mij hoor je niet klagen dat ze eens wat nieuws wilden proberen.

Ze spelen ook nog als enige echte metalband op Huntenpop. Maar 45,- of 55,- Euro voor een uurtje is wel wat veel. Dan wacht ik liever tot dat ze op tour gaan voor het nieuwe album.

K*t met P*ren. dit

Sorry maar Mille had tenminste het lef om eens een totaal ander album te maken.
Persoonlijk vind ik het erg geslaagd!

Mee eens. Het oude werk is me dierbaar, maar Endorama had ik ook niet willen missen. Wat mij betreft is het een stuk minder saai en voorspelbaar dan Enemy Of God of Hordes Of Chaos.

Endorama doet op momenten wat gothic/wave achtig aan. Vooral vanwege de asgrauwe stemming. Misschien komt het ook door de bijdrage van Tilo Wolff van Lacrimosa aan het titelnummer.

Ik ben Kreator eigenlijk pas leuk beginnen vinden vanaf Renewal. Met de albums die daarvoor komen heb ik weinig tot niets. Net het feit dat de band inderdaad het experiment niet schuwde in de jaren '90 zorgde ervoor dat ik interesse kreeg. Endorama en Outcast zijn dus mijn favoriete albums van de band - en dat inderdaad dankzij de sfeer die beide albums oproepen.

Ik ben trouwens ook niet vies van de latere albums - voorspelbaar maar wel erg degelijk en zo nu en dan verassend melodieus. Voor mij een terugkeer naar een hardere thrash sound maar dan met behoud van de melodie die de band in de jaren '90 tentoonspreide.

Melodie gebruikten ze ook al veel in de pre Renewal periode. Na Terrible Certainty kwam er al wat nuance in het Kreatorgeluid. Luister maar eens naar Extreme Aggression en Coma Of Souls. Die twee platen zijn de blauwdrukken. Hard en melodieuz tegelijk. De laatste 3 platen zijn de carbondoorslagen daarvan.

Ja een beetje nuance en melodie was er vroeger ook wel - maar ik vind de band gewoon een heel stuk aangenamer om naar te luisteren op hun meer recent werk. Bij mij is het andersom - voor mij is Kreator op Coma of Souls en Extreme Agression nog aan het ontluiken en wordt het geluid pas later 'geperfectioneerd' - de laatste 3 albums zijn voor mij geen doorslagjes maar vervolmakingen. Vroeger had ik voornamelijk het idee dat er wel een nummer of 2-3 opstonden die ik aardig vond maar de rest vaak verzonk in middelmatigheid - bij het materiaal na Outcast heb ik dat niet - die laat ik lekker opstaan in hun volledigheid.

Prachtig nummer, ik hoop dat Mille en Tilo in de toekomst nog eens samenwerken.

Een schitterend album van een band die jammer genoeg wat op een zijspoor is beland in mijn platencollectie. Wat vooral opvalt, is de atypische sound, maar ik kan het zeker wel smaken. Vooral Passage To Babylon vind ik een leuk nummer.

Ik houd niet zo van industrial metal, en dit neigt erg die kant op.

Op een paar gave nummers na, kan dit album mij niet over het geheel boeien. Daarbij is Mille geen goede (cleane) zanger.

Ik vind Kreator leuker als ze bruut zijn.

Nee, nee, nee. Die ingebakken aversie bij de meeste Nederlanders richting onze Oosterburen gaat niet over die fiets die nooit terugkomt, landjepik van 75 jaar geleden of die kuilen die gegraven worden op onze mooie Zeeuwse stranden.

Het gaat om die vreselijke uitspraak van de Engelse taal. Het totale onvermogen om jezelf verstaanbaar te maken in een andere taal. Deze CD is daar het hemeltergende voorbeeld van. Dit is werkelijk zo vreselijk dat je je haren uit je kop (Kopf) trekt.
Als de teksten dan ook nog ontsproten zijn uit hetzelfde rijmboekje van Herr Andreas Hazes dan weet je genoeg.

Kreator als een wannabe Rammstein maar dan zonder (Duitse ) humor en met een Mille die daadwerkelijk probeert te zingen..(help).

Absoluut geen succes.Ik herinner me Kreator het liefst als die onverstaanbare orkaan van geluid van de beginperiode.

Ik kom maar met moeite door Endorama. Dit klinkt als een verwarrend jaren '90-album. Ik moest aan Green van Forbidden denken toen ik me door Endorama ploeterde: hier en daar klinkt nog het geluid door waarmee de band bekend werd, maar verstopt achter andere invloeden.

Met wat experiment is niks mis, Kreator anno 2020 zou er goed aan doen eens iets nieuws te proberen, maar hier pakt het niet goed uit. Daarnaast valt het Duitse accent van Mille Petrozza misschien nog wel meer op dan het feit dat hij op Endorama probeert te zingen.

Niks voor mij, dit Endorama.

Buiten het Duitse accent om is dit best een goed plaatje, althans behoorlijk ondergewaardeerd.
Met metal heeft het weinig te maken maar ik hoor toch best een een aantal goede tracks, een flinke dosis Killing Joke een beetje Sisters of Mercy her en der.
Het doet mij denken aan een uptempo versie van Type o Negative en Paradise Lost.
Als Mille dit onder een andere naam had uitgebracht was de waardering waarschijnlijk hoger geweest.
Een gedurfde set van de heren Kreator. 3,5 /4-

Kreator doet Paradise Lost. Vooral lost. Begint op HIM te lijken. Greatestt love songs 666 (1997), wie kent het niet? Haha. No score.