Kreator - Outcast (1997)

Beste album van Kreator uit de jaren '90, uit de experimentele fase. Geweldig sterk album, goede verdeling van de topsongs (leave this world behind, Phobia!!!, Enemy Unseen en Against the Rest) en de 'gewoon goede' nummers.

Inderdaad prima album. Meeste nummers zijn midtempo dus niet meer die snelheid van vroeger ( en nu ). Dat er hier geexperimenteerd wordt met de sound vindt ik niet erg. Genoeg mooie Kreator songs zoals hier boven ook genoemd wordt.

Kreator bleef maar grenzen verleggen binnen het eigen genre. Outcast was al een kleine voorbode op het door velen verguisde (maar door mij aanbeden) Endorama. Als geheel gaat dit album echter na een tijdje vervelen door het aanhoudende tempo van sommige nummers.
Phobia, Black Sunrise en Against The Rest zijn hier de beste tracks.

Prima album. Afwisselend te noemen op het moment van uitkomen in vergelijking met wat de band daarvoor bracht. Anno 2019 valt op dat het geluid erg prettig is, maar dat het songmateriaal wel wat eenvormig is. Ook de strot van Mille past minder bij dit overwegend mid-tempo marcheerwerk.

Outcast is in geen velden of wegen een thrashplaat. Ook Kreator zocht in de louterende jaren 90 naar wegen om de opgedane 80's stempels uit te gummen. We schrijven 1997 en we hadden dan al het industrieel getinte Renewal achter de kiezen. En de weg van het droog beukende Cause For Conflict liep kennelijk dood.

De dagen van Pleasure To Kill of Extreme Aggression waren in elk geval definitief voorbij. Daar kun je heel wrokkig over doen maar dan mis je in Outcast wel een prachtige donkere metalplaat die zich ondanks dal die somberheid vrij gemakkelijk in je hoofd nestelt.

Leave This World Behins opent gematigd vlotjes met een soort gothic drive die ook bands als Sisters Of Mercy, Lacrimosa en Paradise Lost (One Second) dreef. Kreator houdt natuurlijk een stevigere voetafdruk maar de invloeden zijn evident.

De band kan ook stemmig en meeslepend klinken zoals in het fraaie Forever of het nog tragere Black Sunrise. De donkere kanten van de ziel worden weer eens binnenstebuiten gekeerd.

Het springerige Phobia vind ik dan weer iets minder maar zulke tracks geven Outcast toch ook wel wat meer een agressief randje. En dat brengt de boel tot leven. Alive Again is ook iets feller en is eigenlijk nog beter gelukt.

Mille komt zoals altijd geëngageerd voor de dag in zijn teksten. Hij schetst een grauwe wereld maar is nooit gelaten en altijd strijdbaar. Stronger Than Before, het titelnummer en Against The Rest spreken moed in bij diegenen die zich buitengesloten vielen. En zo weet Kreator, dan ook een buitenbeentje, zich toch te onderscheiden van collega 90 metallers die ook de weg kwijt waren. Dat laatste zeg ik met een knipoog want er was genoeg creativiteit te bespeuren bij bands die de jaren 80 wilden verbranden.

Outcast is dan ook dat album dat gehaat wordt omdat het niet brengt wat men van Kreator verwacht. En niet dat album dat gehaat wordt omdat het rommel is. Het is een prima geconstrueerd ding met soepel lopende songs en een fraai uitgewerkte grauwe sfeer.

Vanaf Phobia komt de industrial gitaarsound en stijl van voormalig Coroner snarenplukker Vetterli al mooi naar voren. Dus voor fans van die stijl een aanrader, echter wordt het hier lang niet zo donker, creepy en f- uppt als bij zijn vorige band.
Daarnaast zijn zijn soloos onweerstaanbaar maar die ontbreken hier volledig. En da's best jammer.

Duurde even voor mij, maar dan heb ik ook wat.
Ik heb een tijd geleden veel Kreator platen gekocht die ik nog niet in bezit had waaronder deze.
Hele gave Kreator plaat deze!

Het gebrek aan solo's breekt me toch aardig op. Phobia blijft een prachtnummer maar de rest is me te nietszeggend.

Het waren de 90s. Solo's werden toen vies gevonden. Vanaf Violent Revolution kwamen ze meer. En daarna met hele horden tegelijk waardoor Kreator eigenlijk wat vervelender werd.

De 80's metal acts waren veelal het spoor bijster naarmate de decade vorderde. Afgetroeft door een nieuwe generatie en nieuwe genres. De consistentie is dan zoek maar het geeft allemaal niet. Degene die het overleefd hebben kwamen daarna vaak ijzersterk terug. Mooie tijdslijnen, mooi om meegemaakt te hebben.