Kreator - Renewal (1992)

Het is onwaarschijnlijk dat dit je eerste Kreator-cd is, dus als je eerst de pure thrash van albums als Terrible Certainty, Extreme Aggression en Coma of Souls kent is het nogal schrikken als je Renewal voor het eerst hoort. Dit is het eerste van de vier achtereenvolgende experimentele albums (gevolgd door Cause for Conflict, Outcast en Endorama).
Het is nog thrashmetal, maar nu met een scheut hardcore én Industrial. Volgens sommige een onmogelijke combinatie, maar anderen (waaronder ik, na een aantal luisterbeurten) kunnen het erg waarderen. Erg mooie Industrial-effecten bij bijvoorbeeld Brainseed en Realitätskontrolle, en no-nonsense thrash/hardcore cross-over bij bijvoorbeeld Zero to None en Europe After the Rain.
De volgende experiment-albums (met name Outcast en Cause for Conflict) vind ik nog net iets beter, daarom dat ik Renewal 3,5* geef.

Van Renewal was ik zelf niet zo onder de indruk, maar het leid wel de interessantste fase in loopbaan van Kreator in voor mij. De drie genoemde albums vind ik geweldig, met Outcast wellicht als favoriet. Deze komt niet verder dan 3.

Heb het album nu een paar keer geluisterd en moet zeggen: WOW! Ik had dit echt niet zien aankomen. Kreator staat bekend om zijn beukende Thrash metal, maar in dit album draaien ze zowat 180 graden. Het oude geluid is nog maar een beetje te herkennen.

Ik was de laatste paar dagen bezig met een kijkje in de keuken van Kreator. Als eerst het eerste album 'endless pain' om daarna de rest af te gaan. Enemy of God en Hordes of Chaos waren de eerste albums die ik hoorde voordat ik aan deze tocht begon. Het viel me op dat de albums steeds meer van hetzelfde was, alleen maar Thrash. Opzich hartstukke tof, aangezien Kreator dit erg goed doet. Maar toch wou ik wel eens wat anders, laat staan dat de muzikanten iets anders willen. Telkens maar diezelfde riffjes spelen, dezelfde opbouw en vaak nog eens dezelfde soort solootjes, enzovoort. Dit album heeft echt daarentegen een hele andere sfeer dan de bovengenoemde en juist dát heeft iets heel pakkends. Een heel erg geslaagd experiment.

Ik geef het album nu 3,5*, dit veranderd vast nog naarmate ik het vaker luister.

Dit album kan ik echt aanraden aan alle mensen die open staan voor experimenten, voor iets anders. Verwacht, zoals gezegd, geen harde beukende Thrash metal, maar iets anders. Luister zelf maar

Ik blijf het album waarderen.
De stem van Mille is behoorlijk monotoon, maar dat heeft iets heel erg episch. Een beetje vergelijkbaar met Primordial. Het effect is dat de liedjes een bepaalde sfeer uitdragen: beetje depressief, beetje woede en vast nog wel meer waar ik nu niet op kom.
Echt jammer dat het album zo weinig aandacht krijg hier.

Dit experiment werd door de meesten niet gewaardeerd. Kreator bracht met Extreme Aggression een wereldschijf uit en maakte daar met Coma Of Souls nog eens een kopie van. Dan kun je 2 dingen doen: of je maakt nog zo'n plaat zoals Motorhead of AC/DC dat eigenlijk al jaren doen. Of je verlegt je horizon. Voor dat laatste koos Kreator. Een ongemakkelijke moderne sound is het eerste dat opvalt. En zoals meer bands in de jaren 90 plachten te doen wordt ook hier de gitaarsolo naar de achtergrond verbannen. Links en rechts zijn er wat hardcore en industrial invloeden zoals hierboven al opgemerkt, maar toch is het onmiskenbaar thrash. Het genadeloos hakkende Winter Martyrium laat wat dat betreft niets te wensen over.
Maar met het titelnummer en het donkere Karmic Wheel slaat de band ook andere paden in. Vooral de sfeer doet hier erg apart aan Het doet me meermaals denken aan troosteloze oostduitse taferelen na de val van de muur. Die sfeer geeft de plaat een interessante dimensie.
Het kortzichtige publiek kon er helaas niets mee. Maar ik vind Renewal persoonlijk vele malen interessanter dan de flauwe opwarmkliek die op Enemy Of God en Hordes Of Chaos gepresenteerd wordt.

Destijds een wat vreemde plaat met wennen aan Mille's veranderende zang. Het geheel klinkt alsof het allemaal wat klem zit, tergende nummers met nog wel regelmatig goede en leuke ideeën, maar de explossieve energie van zeker het oude Kreator bloedaggressieve Thrashwerk hoor ik op het experimentelere Renewal niet; wel sfeervolle duistere Industrial achtige Thrash. Af en toe is het weer eens leuk om deze toenmalige vreemde eend op te zetten. De hoes is ook als de herfst in je leven...volgens mij was het bij kreator toen ook een beetje herfstachtig als ik me niet vergis...'t is een duistere sfeervolle plaat, dat wel...maar beslist niet mijn favoriete Kreator schijf. Dan wijs ik veel liever de eerste 4 lp's + mini's aan en kom ik liever klaar op bijv. een nummer als Awakening of the Godzzzzzzzzzzz!

Voor mij is het vleesch noch visch.

Ik ben gewoon niet zo'n liefhebber van het industrial-genre. Maar slecht is dit niet.
Het is gewoon niet mijn cup-of-tea.

Prima album hoor.
Ik waardeer de vernieuwing hier. Muzikaal wel goed, maar de zangpartijen van Mille zijn voor mij nog wel eens zoek. Lijkt wel of hij een poliep in zijn keel had gedurende de opname sessie.
Ik mis de ruige pit een beetje vanuit zijn zang. Erg droog allemaal.