Kreator - Extreme Aggression (1989)

Op de lp staat het normaal ook in het meervoud.

Kreator - Extreme Aggression (Vinyl, LP, Album) at Discogs

Goed opgemerkt dus. Ik zal een correctie doorsturen.

Lekker (ietwat gedateerd) schijfje. Remaster heeft het concert in Oost Berlijn uit 1990 als bonus. Dat is prettig. Kreator op zijn hoogtepunt.

Was er nooit een naam voor dit type bands: Teutonic Thrash Metal?

Kreator, Destruction, Sodom, Coroner, Tankard<, Holy Moses, Mekong Delta, etc.

Nou ja goed, genres, hokjes, labels. Wat moeten we ermee?

Deze Kreator samen met de opvolger is mij dierbaar. Dit is in mijn ogen/oren waar thrashmetal voor bedoeld is. Helemaal in lijn met (wat mij betreft) Exodus en Death Angel.

Goed om te lezen dat je weer aan de metal zit Mssr Renard.

De Duitse variant (dat klinkt nu alsof het een virus is) was over het algemeen minder gepolijst. Smeriger en venijniger. Mijn favoriet van Kreator is Pleasure to Kill maar dit is ook een van hun beste albums. Ik heb er nog een (inmiddels versleten) T-shirt van liggen.

Pleasure to Kill is toch wel een stuk ruiger dan het meer gepolijste Extreme Aggression. Iets beter te behappen voor mij, Coma of Souls idem. Terrible Certainty kreeg ik dan eerder de zenuwen van dan dat ik ervan genoot. Kreator is wel de grootste speler van The Big Teutonic 4, aldus mijn bevindingen. Extreme Aggression is songmatig gewoon goed, geen uitzonderlijke klasse, en mogelijk een opstap naar een groter publiek.

Dit was altijd mijn favoriete plaat van Kreator. Lekkere riffs en een wat meer volwassener teksten. Natuurlijk is de titeltrack "Extreme Aggression" een duidelijke herschrijving van "Pleasure to Kill", en dit doet me dan ook helemaal niks. Verder vind ik Bringer of Torture" en "Some Pain Will Last" niet echt goed. Het klinken een beetje als verplichte agressieve thrash nummers om met bands als Slayer mee te doen. De overige nummers hebben meer te vertellen en zitten ook beter in elkaar. Wel moet ik toegeven dat "Stream of Conciousness" en "Fatal Energy" misschien wat te pretentieus zijn en dat Kreator zelf ook niet helemaal wisten waar ze het over hadden.

Vooral "Betrayer" vond ik altijd geweldig. Die zin 'your word isn't worth more than puke in the dust'. Perfect! Ook die vertraging in het refrein bij het woord 'Betrayer' vind ik fantastisch.
Hiernaast vind ik "No Reason to Exist" ook een geweldig nummer.

Hoe zijn Fatal Energy en Stream Of Consciousness pretentieus en waarom moet jij toegeven dat men volgens jou niet wist waarover ze het hadden?

En dan Extreme Aggression een herschrijving van Pleasure To Kill? Kreator begon ineens toegankelijker te worden door met melodieën te strooien. Dat is toch iets heel anders dan het compromisloze Pleasure To Kill?

Sorry dat mijn verwoording niet duidelijk is. Ik moet toegeven dat taal niet mijn sterkste kant is. Ik vind de nummers "Pleasure to Kill" en "Extreme Aggressions" veel gelijkenis tonen. Dat zal dan wel aan mij liggen. Daarnaast wil ik zeggen dat ik "Fatal Energy" en "Stream of Conciousness" de meest 'volwassen' nummers vind maar mede daardoor ook pretentieus vind omdat het niet rijmt met de rest van de nummers. Zet bijvoorbeeld "Fatal Energy" eens tegenover "Extreme Aggressions" of "Love Us or Hate Us". En doe dat bijvoorbeeld ook met "Stream" tegenover "No Reason" of "Don't Trust". Ik zeg nu niet dat die nummers elkaar uitsluiten, maar het rijmt nou ook niet bepaald. Mijn menig is dat als Kreator echt begreep wat ze in die nummers schreven en daar achter stonden, dat ze wel wat consistenter in het album als geheel mochten zijn.

Ik vraag me wel oprecht af waarom er zo'n negatieve toon in je reactie zit. Dat ik niet sterk ben in mijn verwoording geef ik toe. Maar hallo, ik sta toch aan jouw kant? Ik geef het album toch een ruime voldoende? Deze vijandigheid merk ik wel vaker op deze site en daarnaast ook in de metalscene. (dit is niet persoonlijk op jou gericht. Ik neem aan dat je hier dit album wilt verdedigen en dat begrijp ik). Maar ik merk steeds vaker dat ik op deze site dezelfde mensen tref die redelijk aanvallend zijn op nieuwe leden die hun (soms negatieve) mening geven. Zo voelen mensen zoals ik ons niet bepaald welkom hier en zal deze site ook redelijk doodbloeden. Dat is een parallel met de metalscene. Die is ook al jaren aan het krimpen en ik merk ook dat steeds meer extreme metalfans (thrash, black en death) erg elitair reageren op 'buitenstaanders' die bijvoorbeeld ook glam luisteren. Zo had ik lang een battlejacket met zowel thrash als glam bands, want ik luisterde beide en wilde me ook zo presenteren. Toch werd ik op festivals als Very 'Eavy en Keep It True voor poser uitgemaakt. Niet dat dat me dwars zit, maarik begrijp die vijandigheid niet. We zijn hier toch samen als mensen en mogen toch luisteren wat we willen? Dat we van mening kunnen verschillen is juist alleen maar mooi. Hierdoor ga je beter nadenken en leer je nog iets nieuws.

Ik wil nog even benadrukken dat dit zeker niet naar jou is gericht. Dit is enkel wat mij nu te binnen schiet in een 'stream of conciousness'

Zit niets vijandigs achter hoor. Gewoon vragen (met een snufje eigen mening) Ik raak niet van de leg als iemand een goed pf een slecht cijfer geeft. Je legt het mooi uit. En het is mij verder niet opgevallen.

Waarom niet?

Op "Stream of Conciousness" zeggen ze dat alles volgens een spirituele wet gaat, een soort noodlot, waardoor alles al voor je geboorte gepland is en dat het niet uitmaakt welke keuzes je maakt. Terwijl ze op "No Reason" juist bekritiseren dat 'ze' (de wereldheersers/het geloof neem ik aan) je hersenspoelen tegen je wil. Maar is die hersenspoeling dan niet wat toch al vast stond? Heb je dan wel een wil? Waarom zou je dan ook enkel op jezelf vertrouwen, zoals in "Don't Trust", als alles toch via een goddelijk/hoger plan gaat?

Op "Fatal Energy" bekritiseren ze de agressie en hebberigheid van mensheid. Mijn interpretatie is dat het een anti-oorlogs nummer is die je ook mooi kunt plaatsen in de klimaatstrijd waarin Kreator dan de nalatenschap van de oudere generatie aanvecht. In dit nummer wordt agressie/violence aangevochten terwijl ze op "Extreme Aggressie" het juist prijzen (ik geloof niet dat ze echt pleasure krijgen door mensen te zien sufferen, maar ze zingen het toch echt).
In "Love Us or Hate Us" roepen ze duidelijk op voor polarisatie en vallen ze ook verschillende partijen aan. Die polarisatie is juist wat uiteindelijk (met macht en geld) leidt tot hetgeen waar ze in "Fatal Energy" tegen zijn.

Misschien zoek ik hier te veel achter. Ik ben dan ook redelijk kritisch op de consistentie van een band's teksten. (wat tegenover mijn eigen taalvaardigheid staat). Ik hoop dat ik hier niet volledig de plank missla in mijn interpretatie van de nummers

Het is toch niet omdat je in een tekst van een nummer of een boek over agressie schrijft dat je het daarom prijst. En dat wanneer je in zo'n tekst in de 1e persoon schrijft dat het daarom over jezelf gaat. De tekst begint met: 'Extreme aggressions, from an extremely insane mind.'

Love Us or Hate Us gaat gewoon over hun ervaringen met de muziekwereld. Dat hun stijl te nemen of te laten is. Er een duidelijke oproep tot polarisatie in lezen vind ik nogal bizar.

Stream of Consiousness tenslotte gaat niet over een soort noodlot maar over het ontbreken van wijsheid door meegesleept te worden in de 'stroom van bewustzijn'.

Ik zeg toch ook niet dat het over Kreator of Mille gaat? Een tekst als "extreme aggressions, seeing you suffer brings pleasure to me" impliceert toch dat de protagonist agressie waardeert? Dat het niet Kreator zelf is die dat vind, dat zeg ik ook niet. Althans, dat is niet mijn intentie geweest.

In "Love Us of Hate Us" hebben ze het over "Sounds without feeling, energy or aggression. From money hungry brains and not from the heart." Dit gaat volgens mij over commerciele hair metal bands die in de 80s erg groot waren. Die bands missen energie en agressie en zijn ook in sommige gevallen een product van de muziekindustrie/manager. Ook "Trends and monotomy" doet me aan glam metal denken. "Their plastic noise is anything but music to me" laat bijvoorbeeld hun mening over die muziek horen. Vervolgens wordt er in het refrein de titel gezongen. Daarbij stellen ze toch de keuze "houd van ons of haat ons" maar het maakt hen niet uit want zij blijven deze muziek maken. Om de keuze te geven tussen haat of liefde is toch polarisatie? Ikzelf zit er tussenin.

Ik gebruikte de term "stream of conciousness" toch goed in mijn eerdere bericht? De betekenis gelinkt aan een spiritueel noodlot haalde ik uit de zinnen "There is no difference between death and life, just a circle to be closed by time." en "Play your role so perfectly, no matter which life we choose." Dit nummer is geïnspireerd door het boek The Eternal Vality of the Soul. Ik heb dat boek niet gelezen maar wat ik er zo snel over kan vinden via het internet, gaat dat boek over het verbreden van bewustzijn. Dit doet me denken aan mindfulness. Ik zie ook sommige recensies van mensen die het linken aan de boeddhistische leer. Als dat zo is dan vind ik het alsnog niet rijmen met "No Reason" en "Don't Trust". Zoals eerder aangegeven zeg ik niet dat die nummers elkaar uitslijten. Maar het is dan ook niet consistent.

Je schreef dat teksten niet met elkaar rijmen. Dat Fatal Energy naar jouw interpretatie een anti-oorlogsnummer is, dat in dit nummer agressie/violence wordt aangevochten, terwijl ze op "Extreme Aggressie" het juist prijzen.

Hoezo wordt agressie en geweld geprezen in Extreme Aggressions? Als Peter Tägtgren in Eaten van Bloodbath zingt: My one desire, my only wish is to be eaten, dan wil dat niet zeggen dat hij opgegeten wil worden, noch dat hij het aanprijst om opgegeten te worden.

Over de vermeende polarisatie in Love Us or Hate Us; in de context betekenen die woorden gewoon dat hun muziek te nemen of te laten is. Ik zie niet hoe je afzetten tegen bepaalde trends in de muziekbusiness leidt tot het thema van Fatal Energy.

In de uitleg die je nu verder geeft over Stream of Consciousness kan ik me best vinden. Don't Trust sluit daar toch mooi op aan? Volg geen geloof, neem niet zomaar aan wat anderen zeggen, maar vertrouw op je eigen ervaring (experience shows me I'm right). No Reason beschrijft hoe zinloos het leven is als je slaafs volgt wat voor jou beslist wordt. Het sluit af met 'there has to be a reason to exist'. Er moet dus een uitweg zijn. En welke dat zou kunnen zijn kan je dan weer uit Stream of Consciousness halen.

Het is natuurlijk geen concept album, maar een gebrek aan consistentie zie ik niet.

Dit is nou het eerste Kreator-album dat ik nou goed vind klinken, echt stukken beter zelfs. Qua cijfer laat ik ruimte over om te groeien, in de toekomst nog wat vaker draaien. De opener en Betrayer zijn erg lekker, wat een verschil dit. Ik hoop dat ze dit volhouden, maar ik vrees voor die 90s albums.

1. Extreme Aggression
2. Pleasure to Kill
3. Terrible Certainty
4. Endless Pain

Bazenalbum!
Vooraf had ik mijn twijfels maar ik moet zeggen dat ik thrash metal best vet vind klinken. De stem past perfect bij de nummers en voelen soms zelfs meer punk-metal dan metal. Of metal met een punk randje.
Ik geef een voorzichtige 4*

KreatoR is een band voor mij waarin heel veel te ontdekken valt. Op het gebied van klassiekers (zoals deze Extreme Aggression, maar zeker ook Pleasure To Kill, Terrible Certainty en Coma of Souls) , nieuw werk wat experimenteel is en een comeback fase waar je "U" tegen zegt (Violent Revolution en vooral Enemy of God, en daarna natuurlijk).