Kreator - Terrible Certainty (1987)

Het is Toxic Trace, geen Toxic Trance...

Hier zitten toch wel heel wat blijvende rifjes in hoor.
terrible certainty & toxic trace bv.
no escape blijft ook wel in 't hoofd hangen.

Absoluut in een flink aantal opzichten mijn favoriete Kreator-plaat! Kunnen spelen en expressie/agressie zijn op deze 3e Kreator langspeler behoorlijk in balans. Ideeën zijn ook erg gaaf op deze plaat en past uitstekend bij de zware en negatieve teksten waar je nou niet bepaald vrolijk van wordt...maar de muzikale ideeën en ook hoe agressief het allemaal klinkt, mede door de messcherpe en wond toebrengende productie, zijn dus zeer één met de thematiek op deze plaat vol narigheid. Het is dus in dit opzicht allemaal heel erg goed gedaan! Ik vind deze plaat muzikaal beter, en weer een tikkie agressiever trouwens dan voorganger Pleasure to kill die ook nou niet bepaald geschikt was voor het songfestival. (Pleasure to Kill was ook rauw, revolutionair hard, simpeler en vooral zwart en luguber...te gek overigens!) Terrible Certainty neemt een serieuzere wending richting geen leuke onderwerpen uit het dagelijks leven, en dat wordt middels fantastische nummers als Blind Faith, Storming with Menace (pijnlijk donkere thematiek), Terrible Certainty, As the World Burns, Toxic Trace etc. akelig duidelijk je ziel in gekerfd met supergemene solo's bijv. en Mille's wanhopig agressieve krijsstem, alsof de wereld echt zou vergaan in 1987. Gelukkig niet dus! Want anders had ik ze niet kunnen zien tijdens die Terrible Certainty tour in 1988; wat waren ze heftig destijds! (Stagedivers die v/d speakers afdoken!) One of us is ook een heerlijk nummer trouwens. De lp staat ook al jaren keurig in mijn top 10, en de hoes illustreert perfect wat deze zeer agressieve Thrashmetal-lp wil! Nogmaals: mijn favoriete Kreator-lp!

perfect vieze thrashmetal en dito jeugdsentiment... Bruut, snel en vuig; ik waardeer dit met een 4,5.

1987, op aanraden van mijn beste kameraad op vinyl gekocht in hetzelfde jaar en weinig gedraaid. Vierentwintig jaren al ben ik de eigenaar van dit album, maar waarom? Ik zou het niet kunnen zeggen.

With hindsight, zoals de Engelsmannen zeggen, wat een oerlelijke hoes en meestal kan mij dat niet schelen. Na vanavond zeg ik als volleerd en maar-al-te-bekend zelfverklaard nostalgicus: "Ik kan er geen weg meer mee". Ronduit ronddwarrelende riffs, een drummer die veelal niet kan volgen en nummers die mij totaal niet meer aanspreken, hier en daar een vette gitaarriff, dat wel, maar voor de rest... Na de A-kant begon ik het al beu te geraken, maar ik ben een album-vent, dus ik volhard (in de boosheid). Een goed gevoel kreeg ik bij het kalm begin van Behind the Mirror, maar dan begon het weer.

Pff, de gustibus non disutandum est, zoals de Romeinen lang geleden vertelden. Slechte ervaring momenteel. Dit album smaakt mij niet meer en ik kan er ook niet aan doen.

Probeer Coma of Souls eens, die is wat minder rommelig als deze.
Is trouwens mijn favo Kreator album, staat dan ook niet voor niets wel verdiend in mijn top 10.

Wat kan ik nog meer zeggen over dit heerlijk agressieve Kreator album toen mooie melodie nog maar heel sporadisch vertegenwoordigd was op hun albums; een bak smerige herrie toen des te meer...yep, ik krijg hier goede zin van! Terrible Certainty is letterlijk en figuurlijk trouwens wel een album die tussen voorganger/lp Pleasure to Kill in ligt en opvolger Extreme Aggression. De songstructuur al wat meer van Extreme.... en de slagveld agressie van zijn legendarische duistere voorganger. De agressie is op Terrible...mede door de productie vlijmscherp hetgeen ik ten zeerste apprecieer! Hierna kwam Extreme Aggression...ook wel aggressief op vele momenten, maar allemaal wat beschaafder aangestuurd, of strakker...wat men wilt. Terrible Certainty is smerige agressie ten top, zoals ik ze het liefst heb: luister maar eens naar de ontploffende gitaarsolo in het waanzinnige "Storming with Menace" die je hele ziel aan flarden snijdt....goddelijk! Machtig album, machtige agressieve hoes, machtige jeugdsentiment! ! !

Ik heb vooralsnog meer met PtK, maar dit is zeker goed te doen.

Wat een heerlijke plaat is dit. Ik snap dat men meer heeft met PtK, maar ik kan veel meer met deze plaat. De productie is transparanter, en qua songs zit het allemaal veel beter in elkaar vind ik. De riffs zijn complexer, en de focus licht veel minder op alleen maar hard en snel spelen en veel meer op het schrijven van goede songs.

Kreator is zo'n band die in technisch opzicht met elke album grote stappen vooruit zette. Ik vind Terrible Certainty een heerlijk album, maar er gaat ook altijd wel iets van charme en bruutheid verloren als bands uit ervaring zeer bedreven worden in het beheersen van hun instrument en schrijven van nummers.

Dit is toch weer een stapje terug voor mij.
Pleasure to Kill was zeer welkom na het debuut, waar ik absoluut niks mee kon. Richting die gemoedstoestand gaat dit album weer een beetje. Agressief en genadeloos is het allemaal wel, maar blijft in mijn oren veel te rommelig.

1. Pleasure to Kill
2. Terrible Certainty
3. Endless Pain

Mijn favoriet. Ook gedeeltelijk jeugdsentiment, maar nog altijd lekker smerig en goed.