Ingrid Chavez - A Flutter and Some Words (2010)

Negentien jaar zit er tussen haar debuut en dit album: Ingrid Chavez........... we kennen haar van haar samenwerking met Prince en de film Grafitti Bridge.
Ze is terug en ik ben ergens toch wel een beetje benieuwd. MySpace laat al een beetje horen hoe: beetje jazzy triphop-achtig. In elk geval niet het zogenaamd poëtische gedoe van het debuut.

In die tijd is ze getrouwd geweest met David Sylvian. Ze is ook op diverse platen van hem te horen.
MySpace maakt mij ook nieuwsgierig.

Ingrid Chavez was te horen op het album Lovesexy van Prince als The Spirit Child. Snel daarna dook ze op in de film Graffiti Bridge en was ze te horen op de gelijknamige cd van de kleine man uit Minneapolis.
Ze bracht ook een album uit op het Paisley park label en was daarmee de zoveelste Prince-protegée.
Ik vond er niet veel aan: wat poëtisch gedoe dat niet oprecht overkwam op mij en daarmee leek het exit Chavez.
Ze keert nu na jaren terug met een nieuw album los van Prince.

A Flutter and Some Words gaat van start met Wing of a Bird en gelijk gaan mijn wenkbrauwen omhoog: krijgen we nu weer zo'n wauwel-album? Maar nee, want Mine klinkt een beetje jazzy en doet me denken aan Silje Nergaard maar dan met net even wat meer electronica er in verwerkt.
Titeltrack A Flutter and Some Words dat na het korte intermezzo Exhale volgt valt op door de viool. Het is een laidback nummer met wederom een jazzy vibe waar doorheen electronica is gewoven. Het doet denken aan veel triphop platen van weleer en klinkt zeker niet verkeerd, misschien een beetje langdradig op den duur.
Op The First Darshan (Song for Ameera) kan Chavez het niet laten om al pratend het nummer vorm te geven. Die poëzie moet en zal er dus toch in verwerkt worden evenals een Hallelujah aan het einde.
Back Roads gaat in downtempo voort en langzaam begin ik mijn aandacht te verliezen.
By the Water krikt het tempo wat omhoog en wederom moet ik aan Silje Nergaard op de poppy toer denken. Bands als Morcheeba komen ook een beetje om de hoek kijken bij dit nummer.
Path of Rain is weer zweverig en komt niet goed op mij over helaas hoe mooi de instrumentatie verder ook is.
Op Returning to Seed is het heerlijk zweven maar tegelijkertijd is het in mijn oren te veel van hetzelfde.
Tightrope heeft Tom Waits trekjes en hoe prima het nummer verder wel is ervaar ik telkens het gemis van die o zo bekende grauwende, snauwende Waits.
No Goodbyes is weer de jazzy Chavez die me wat aan Nergaard doet denken, alleen vind ik het heerlijk om naar die artieste te luisteren en weet Chavez me maar met moeite te boeien.
Dit gaat ook op voor Terrible Woman. Als ik dit op de achtergrond zou horen zou ik zweren van doen te hebben met Nergaard. Mooie trompet en ondanks de lengte van het nummer pakt dit me dan weer wel.
Isobel is geen cover van Björk maar ergens leg ik toch wel een beetje de link naar IJsland omdat de sfeer een beetje doet denken aan Sigur Rós.
Kwetterende vogels vormen het intro van A Flutter Coda dat ik niet meer of minder als een sfeerschets beschouw (invloed van Sylvian?).
Dreamland heeft iets tergends: je denkt dat er naar een climax gewerkt wordt die uiteindelijk niet komt.

Tja, wat moet ik toch met Ingrid Chavez? Het debuut van jaren geleden deed me niks (terwijl ik sommige artiesten uit de Prince stal best goed vond).
Dit album pakt me ook niet echt. Het gaat maar door en door zonder dat het spannende wendingen krijgt. Het is absoluut sfeervol, het klinkt erg verzorgd en ik denk dat er een groot publiek voor kan zijn maar of het dat ook gaat bereiken valt te bezien.
Ik haak voorlopig niet aan.....

Gisteren even vluchtig beliusterd op i-tunes en klonk interessant, maar goed, ik vond de eerste cd wel tof, Zal hem later beoordelen als ik hem echt gehoord heb, dat kan pas als ik de cd binnen heb en die is er nog niet

Het kan me niet boeien. Allemaal wat would-be, kijk mij 's creatief doen, kijk mamma heeft een CD-tje gemaakt.
Als muze van Sylvian was ze daarentegen wel weer in een goeie rol. Kunnen die twee niet gewoon weer een relatie krijgen? Gaat David weer mooie muziek maken en Ingrid, tsja...

'By the Water' is best aardig. De rest ken ik niet. En is kennelijk ook niet de moeite waard - als ik de berichten hier boven mag geloven