Earl Grant - Earl Grant (1970)

Dit album werd postuum uitgebracht. Een paar dagen na de opnames van dit album kwam hij (en zijn 17-jarige neef) om het leven bij een auto-ongeluk. Hij werd maar 39 jaar oud, maar bracht gedurende zijn carrière 30 (!) albums uit. Na drie beluisteringen kan ik rustig concluderen dat ik deze LP behoorlijk slecht vind. Qua stijl is het een soort van mix tussen easy listening en soul, met hier en daar invloeden van saaie bigband. De meeste nummers zijn met vocalen, een enkele is instrumentaal. Een gedeelte bestaat uit covers, een gedeelte bestaat uit nieuw werk. Het maak niet zozeer uit wat hij probeert, het klinkt heel goedkoop allemaal. De covers voegen werkelijk niets toe aan de originele versies, en zijn niet om aan te horen. Tot overmaat van ramp is ook zijn stem niet bijzonder, de vocalen zijn zelfs matig te noemen. Bovendien klinkt het album ook nog eens heel erg oubollig in vergelijking met tijdsgenoten.