Adèle Bloemendaal - Adèle's Keus (1983)

"Kadootje" van de kringloopwinkel voor 75ct. Bij Adele denk je misschien eerder aan Loe met die lijster in zijn la, of zullen we nog 'ns un keertje overdoen bijv. Maar deze keus is toch van een geheel andere orde en een heel aangename daarbij.
Samen met Frans Ehlhart, die het leeuwendeel van de muziek op zich neemt, toont Adele zich hier van haar diverse kanten. Daarnaast met een Hans Dorrestijn die het merendeel van de muziek van teksten voorziet, is naast ingetogenheid ook sprake van duistere sarcasme en ironie. Luister daarvoor maar eens naar De Kerhofganger. De elpee die ik heb stamt uit 1983 en bevat nummers uit een periode van '78 tot '83. Deze keus komt uit 1999 en ik ga er dan ook van uit, dat Adele ze opnieuw ingezongen heeft. Daarbij staat er met We gaan met z'n allen een extra nummer op, die niet op elpee is verschenen.
Muzikaal bevind het zich op de betere nederlandse repertoire en vergelijkingen met een Robert Long/Bram Vermeulen komen naar voren. Dit is muziek voor Andermans Veren.
Mooi gedaan van deze, toch wel, grande dame van de nederlandse artiesten. Tijd voor een publiek eerbetoon, alvorens ze heen gaat.

Dit zijn stuk voor stuk prachtige liedjes van deze topartieste. Ik heb haar afscheid gezien in Carré tijdens de voorstelling van Purper. Ze zong toen Vleselijke Woning vanuit haar rolstoel, een heerlijk melancholisch lied met een tikkeltje van, de van haar bekende, wrede humor.

Opvallend. Tien ik Ellen Ten Damme twee jaar geleden interviewde noemde ze dit als haar favoriete NL-talige lp. Dat maakt een mens toch nieuwsgierig...