The Bookhouse Boys - The Bookhouse Boys (2008)

Een bijzondere band afkomstig uit Londen Canterbury en Brighton. Een grote band ook een recensent vergelijkt het met een Mexicaans straatorkest (mariachi). Dat is misschien overdreven, maar 9 mensen op het podium is flink wat met daarbij 2 trompettisten. De zang wordt verzorgd door Paul van Oestren en Catherine Turner. De muziek zou zo maar passen als een soundtrack bij een Ennio Morricone film of een Tarantino en de naam van de band heeft ook connecties met Twin Peaks. Dat sfeertje zit er ook allemaal in. Op zich is het donkere muziek, maar dat wordt op een aantal nummers met zoveel energie en flair gespeeld dat het allesbehalve depressief is. Paul van Oestren klinkt als een jonge Nick Cave en allerlei invloeden zijn te horen van Deep Purple tot truckers muziek. Er zijn ook vergelijkingen met Walter Scott en zelfs Jacques Brel. Een bijzondere plaat, ik zou dit graag een keer live hebben gezien, want het moet een redelijk spektakel zijn. Muzikaal is het erg open, beetje lofi met een veelheid aan instrumenten. Teksten zijn bijgeleverd, altijd prettig. Een leuke verrassing. Ze moeten hierna nog een plaat hebben gemaakt, maar die ken ik niet.