Laura Fygi - Bewitched (1992)

Deze klinkt net even iets volgroeider dan haar debuut, en dat maakt nét die treffer die de muziek ergens wat kalmer doet klinken......ja, alsof een ontdekking reeds gedaan is en het nieuwe is beklonken.
En dan doel ik vooral op productie en keuze van songs denk ik. Want de songs zijn alle jazzklassiekers die door vele anderen in decennia ervoor in andere jasjes gestoken zijn.
Toots Tielemans speelt hier niet op mee. Het maakt de cd er niet minder om, maar had misschien wel iets waardevols bij kunnen dragen. Wel is hij weer te vinden op de volgende: 'The lady wants to know'
Maar even over de muziek: lekker zwijmelen op zwoele klanken van rustig en wat lieflijke jazz is deze uiterst geslaagd mij betreft. En de stem van Laura is niet echt opvallend bijzonder, maar is wel de belangrijke zetter voor de sfeer: warm en mooi en in ruste gedijend.
3,5*

Soms moet je gewoon muziek luisteren om gewoon lekker onbeduidend te chillen. Alles oké en alles voor mekaar. Onderuit memme Palmpje imme hand, een smokende Javaanse en gewoon lekker 'zijn'. Allesbehalve een hoogvliegertje dit, maar jemig, het is wel súperrelaxed!
Ik had 3,5.......nah.....daggutnie. Iets hoger maar: 4*

Meer van hetzelfde, zoals op het debuut. Maar erg goed gedaan. Laura zit goed in haar vel als ze jazz zingt. Ik heb haar verschillende malen live aan het werk mogen zien.

De muziek en voornamelijk de pikant geklede dames kan ik me nog goed herinneren. Inmiddels is dit zo'n 30 jaar geleden. Toch leuk dat Laura door is gegaan met muziek maken in een serieuzer genre. De hoes moest kennelijk voor nog wat extra verkoop zorg dragen. Ze heeft met dit album een prima relaxed jazz album afgeleverd waarbij ze begeleid wordt door een Bigband.