Willie Mitchell - Solid Soul (1968)

De man achter Ann Peebles, Al Green en Syl Johnson, do I need to say more? Tot voor kort wist ik helemaal niet dat hij zelf ook een aantal albums had uitgebracht. Gelijk dus maar even een luisterbeurt gegeven. Helaas is dit gehele album instrumentaal, da’s jammer. Een geheel instrumentaal album is namelijk niet voor mij weggelegd. Een gedeeltelijk instrumentaal en vocaal album, zoals weleens voorkomt bij funkalbums vind ik daarentegen prima. Enfin, dan nu over dit album zelf: vol met de typische Hi-sound, alleen was het zoveel beter geweest als er ook op gezongen werd… Geen must try album, tenzij je van instumentale muziek houdt. ‘Sunrise serenade’ en ‘Groovin’ behoren wat mij betreft tot de betere stukken.