Alison Moyet - Voice (2004)

Tja.... je moet er van houden. Waarschijnlijk meer een cd voor je ouders. Ik houd totaal niet van klassiek of iets dat daar op lijkt maar kvind deze plaat best goed. Een die je op de achtergrond draait op een donkere avond. Kheb hem zelf wel eens opgezet als ik naar bed ging; rustige muziek om mee in slaap te komen. Of om te luisteren als je in bad ligt. Of als je met je vriendin bent en je wil een romantisch muziekje op de achtergrond. Of een combinatie van die laatste 2 .

.. moet je alleen een beetje oppassen of je ouders niet plotseling binnenkomen: 'goh, wat een leuke mu.. oh, hoi!'

hehe :evil

Een echte cd voor de zondag. Prachtige rustige arrangementen met uitgebreide orkesten opgenomen. De diepe en warme stem van Alison Moyet komt heel mooi over in deze klassiekers. Een aanrader voor fans van artiesten als Norah Jones en Natalie Merchant.

Haar croonersplaat is dit zowat; Mooie integere versies van klassiekers; Haar Frans is ontwapenend mooi... haar versie van The Wraggle Taggle Gypsies-O kende ik enkel van the Waterboys, maar ook Alison's versie is leuk.
Warme stem die méér aandacht verdient!

***1/2

een prachtige plaat! (en zeker niet alleen voor "m'n ouders". (maar ze mogen 'm wel een keer van me lenen, als ik 'm maar wel weer terug krijg!!!! )

Mij valt het allemaal wat tegen. Alison heeft een aparte stem en die is niet voor ieder lied geschikt. Dat geeft niet zolang je dan maar op een coverplaat de juiste keuzes maakt. Met Windmills of Your Mind gaat het eigenlijk al een beetje fout. Wie kan er Dusty aan? Tja daar ga je al. Dit gevoel heb ik bij meerdere nummers. Gelukkig niet allemaal, La Chanson des Vieux Amants is werkelijk waar prachtig.

De cd is opgenomen in een soort van live setting waardoor het net lijkt of je in dezelfde ruimte bent. Het klinkt als een klok, beetje jazzy en een beetje orchestral maar wel alles in dienst van de zangeres. De stem staat op de voorgrond en misschien is dat wel jammer. Het is zeker niet zo dat ik een hekel heb aan haar stem, helemaal niet want ze heeft genoeg mooie en goede liedjes uitgebracht in de jaren 80 en 90 maar dit project vind ik zonder het heel slecht te vinden niet helemaal geslaagd.

Alleen al het aanschaffen waard vanwege het schitterende La Chanson des Vieux Amants, jeetje wat is Alison's uitvoering mooi!

Een van de weinige albums van Alison Moyet die ik nog niet kende ook maar eens een keer beluisterd. Eigenlijk omdat ik las dat Anne Dudley (The Art of Noise) verantwoordelijk was voor de productie en arrangementen.

Vele albums van Alison Moyet bevallen heel erg goed maar deze is niet aan mij besteed. De nummers zijn bedoeld voor een 'silk smooth' of 'smokey' stem en alhoewel Alison's herkenbare lage stem daar ook mee wegkomt, heb ik gewoon aansprekender covers gehoord.

Zelfs het hierboven aangeprezen La Chanson des Vieux Amants doet me niet veel bij de eerste beluistering. Nu zijn Jazz en Klassiek niet mijn ding en dit album heeft daarvan net iets te veel van. Zal de bijbehorende live-cd ook eens beluisteren misschien dat die beter valt.

Ik begrijp je wel. Deze plaat moest bij mij ook echt groeien. Ik hoorde destijds La Chanson des Vieux Amants en was daar helemaal weg van, maar vond de overige nummers in eerste instantie nogal tegenvallen. Tot ik het album kocht om mijn Alison verzameling compleet te maken en er thuis eens goed voor ging liggen met gesloten ogen.
Wat mij in eerste instantie ook afstootte was het feit dat ik de meeste nummers in de versies van andere zangers/zangeressen kende. En vergelijk een Moyet maar eens met een Streisand. Voor mij kan geen één zangeres tippen aan Streisand in haar prime. Maar zoals Alison in de liner notes schrijft over hoe ze niet naar de bekende versies luisterde toen ze dit album opnam, zo helpt het de luisteraar wanneer je de bekendere versies even vergeet.
Waan je in die verlaten pub, op die regenachtige zondagmiddag, bedenk je dat daar een fantastische zangeres staat die een aantal geweldige nummers zingt op haar eigen manier. En dat terwijl ze nog verkouden is ook (zie de liner notes!).

Leuk detail: Een kennis van mij vond dit album ook niets, tot ik een keer het vinyl opzette en hij zei dat dit stukken beter klonk dan het album beluisteren via Spotify. Tja, alles klinkt beter op vinyl.
Nóg een leuk detail: probeer maar een gaaf vinyl exemplaar van dit album te scoren.