Bob James - Angels of Shanghai (2007)

Ik heb dit album voor het eerst bij een kennis gehoord. Hij woont in een apartementje met vogeltjes die los door de kamer vliegen en hij heeft allerlei tropisch-achtige planten en allerlei bamboe meubels. Toen ik dit album in die omstandigheden hoorde maakte dat wel iets in mij los. De Chinese klanken (je kent het wel, die typische Chinese geluiden met dat gepingel) zorgde in die ambiance echt voor een prettig gevoel. Het bracht je op zijn eigen manier lekker tot rust. En nu kan ik ook zonder die ambiance deze cd lekker opzetten. Niet de meest mainstream muziek maar desondanks toch een lekker album om op te zetten om lekker in huis bezig te zijn met rustgevende achtergrond muziek.

Ruim vijftig minuten Aziatische klanken vermengd met Jazz/Fusion/Smooth Jazz.
Zoals Bob schrijft in het boekje bij de CD: To bring harmony & better understanding between East & West, through the universal language of music. By combining the spirit of American jazz with the beauty of traditional Chinese instruments......
Moet eerlijk bekennen dat ik, na het aanschaffen van de CD in 2007, best wel een tijdje moest wennen aan deze combinatie.
Als ik zie hoe weinig het album is gestreamd dan blijken meer luisteraars moeite te hebben met dit concept.
Het is in ieder geval een origineel experiment en dat is op zich een compliment waard.

Naast Bob James horen we Nathan East op bas, Jack Lee gitaar, Lewis Pragasam en Harvey Mason op drums.

Verder dan nog de zeven angels die de volgende instrumenten bespelen: Er-hu, Pipa, Guzheng en Dizi.
Een Er-hu is een tweesnarig Chinees instrument, een pipa is een Chinese luit, Guzheng is een plat meersnarig instrument en een dizi is een bamboe fluit. Wist ik natuurlijk allemaal ook niet, maar google is mijn beste vriend (soms).

Het is een album dat ik zelden de volle vijftig minuten beluister. Op de een of andere manier verslapt de aandacht na een tijdje.