De productie van dit live album is niet al te goed, maar dat was in de jaren zeventig wel vaker het geval.
De volume verhouding muziek en publiek staat niet in de juiste balans. De volume van de muziek staat harder dan die van het publiek. Unleash in the East de live album van Judas Priest heeft ook dat euvel. Ook is het helaas niet 1 concert, maar een compilatie van meerdere concerten met ook nog verschillende line ups. Live killers de live album van Queen is overigens ook niet 1 concert, maar de volume verhouding muziek en publiek was wel in balans, let wel dit is GEEN!!!!! kritiek. Over het album zelf : het is niet punk, maar heavy punk. "I got a right" en "Lust for life" is echt snoeihard. Toen ik beide nummers voor het eerst hoorde dacht ik dat Philty 'animal' Taylor de legendarische drummer van Motörhead de drummer was want SODEJU!!!!! wat gaat die drummer tekeer. Het ritme is in beide nummers echt rete strak. Lust for life is het beste nummer op het album vanwege de rete strakke en heavy uitvoering. TV Eye is redelijk, Funtime en Night clubbing is meeslepend, I got a right, Sixteen, Lust for live is meedogenloos en meeslepend. Dirt en het afsluitende I wanna be your dog is hard en meedogenloos. Als laatste had ik liever gezien dat Lust for life de afsluiter was en voor Lust for life I wanna be your dog. Score ondanks de matige productie 5,0
Geweldig album. De oerschreeuw alleen al waarmee het album start is om je compleet door het dak te doen stuiteren en vormt de opmaat voor een bijzonder energiek en snoeihard album.
Sixteen, Lust for live en de "ballad" Dirt zijn voor mij de hoogtepunten, maar wat me vooral bij blijft is de enorme bak herrie in het nummer I got a right: in het begin is dit nummer nog te volgen, maar het ontaardt gaandeweg in zo'n gigantische geluidsbrij dat er geen touw meer aan vast te knopen valt. Is dat erg ? Geenszins, het past geheel in de stijl van dit album.
De productie had wat beter gemogen, maar verder vind ik dit toch wel een icoon uit de jaren 70.