Roland Orzabal - Tomcats Screaming Outside (2001)

Zou het nieuwe Tears for Fears ook maar een klein beetje in de buurt kunnen komen van dit album?

Wat denk jij luigifort?

Eh nee...dit is een heerlijk en sterk album!

Valt gelijk met tipping point op de mat. Zelfde level. Een zeer aangename verrassing dus.

Ach, we verhogen dit plaatje gewoon met een half sterretje. In retrospectief kunnen we stellen dat Tomcats een prima album is. De muziek lijkt weinig op datgene wat Orzabal onder de naam Tears for Fears heeft uitgebracht. Het is typisch een product van zijn tijd, veel elektronische elementen, industriële details en a-typische ritmes, zo specifiek voor veel indie rock bands uit deze tijd die volop gebruik maakte van digitale middelen. Tomcats is bij vlagen een koude plaat, hier en daar ijzig en de warmte van zijn voorgaande platen is ver te zoeken. Orzabal blijft echter een goed gevoel voor melodie houden en zijn zanglijnen zorgen voor de nodige warme klanken in een winters landschap. Kortom, Roland voelde de tijdsgeest van destijds prima aan zonder geforceerd over te komen. Een knappe prestatie.
Low Life blijft de prijspakker van dit schijfje, wat een weergaloze song blijft dit toch. Enkele songs slepen jammergenoeg te lang aan en kennen een herhalend karakter, dat maakt van Tomcats geen klassieker maar fraai is het wel.