Lars and the Hands of Light - The Looking Glass (2010)

Wederom een leuk album uit Denemarken. Deze keer het debuut van Lars and the Hands of Light, die lekkere popsongs maken gelardeerd met een jaren '60 sausje.
Hebben we al niet genoeg van die bandjes met frisse lente-pop-nummers?! Op zich wel natuurlijk, en daarnaast kan je ook altijd nog terug de tijd in. Maar dat wil niet zeggen dat het niet aanstekelijk is, want dat dit catchy is staat als een paal boven water.
Lars Vognstrup doet me met zijn liedjes heel soms denken aan Blur. Zus Line Vognstrup neemt de tweede vocalen op zich en daarmee hebben wél weer het zoveelste bandje waar de mannenzang ingepakt wordt door vrouwelijke vocalen (Line heeft soms de hoofdrol).
Genoeg clichés te bedenken over The Looking Glass en allemaal nog waar ook, maar het is wel allemaal erg lekker en wie hier niet spontaan vrolijk van wordt moet wel een enorme sombermans zijn.
Daarbij duurt dit album niet te lang en ook al is dat voor veel mensen juist een minpunt; ik zelf hou wel van korte puntige albums, zeker als het om dit stijltje gaat. Net genoeg om je zelf op te peppen en het gaat daardoor niet te lang door met een te veel aan vullers.

Deze band is muzikaal gezien zo saai, maar toch houdt het me bezig. Aan Blur wil ik niet denken, al kan ik de vergelijking soms wel begrijpen. Flauwe popliedjes staan lijnrecht tegenover een enkele erg fijne songs als Stranger to the Sea, Me Me Me en Keep My Feet Tagging Along die er waarschijnlijk voor hebben gezorgd dat ik het hele album zo af en toe graag mag opzetten. Niet te vaak want ik kan me ook zo voorstellen dat The Looking Glass snel gaat vervelen.

Live ook zeker de moeite waard.
Zelfs mooier dan op het album.
Vooral de zang van Line komt daar beter tot zijn recht.

Leuk album, met leuke vlotte liedjes. De cd luistert ook lekker weg, luister dit niet heel vaak misschien moet ik dat vaker doen. Voor nu *3,5