White Wizzard - Over the Top (2010)

Heerlijk album, lekker melodieus en mooie zang. Tot zover ff een 4*

Momenteel is het erg in om volgens oude clichés uit de jaren 80 metal te maken. Dat gaat vaak gepaard met flauwe humor zoals Steel Panther. White Wizzard daarentegen tapt uit een ander vaatje. Het staat bol van de clichés maar het is allemaal met zeer veel liefde gedaan. Dan hou je een behoorlijke plaat over met zeer aanstekelijke metalsongs die ook nog eens heerlijk in elkaar steken. De zanger heeft ook een prettige stem. Hij doet een beetje denken aan Mike Towers die The Only Safe Place van Abattoir inzong. Een prettig krachtig geluid dus.
Leuke plaat voor wie wel eens naar Accept, Abattoir of Pretty Maids luistert.

Hier ga ik eens naar luisteren dan. Doet me denken aan Wolf, die dit al zo'n tien jaar doen. Zij het iets minder over the top als White Wizard op het eerste gezicht. Die hoes.

Ja je moet wel even de oogjes sluiten voor het een en ander. Maar het is niet zo debiel als Steel Panther imo.

Het valt mij tegen bij een eerste beluistering. Alsof ik ook mijn oren moet dichtstoppen voor een en ander. Wie weet probeer ik het later nog eens.

Intussen vind ik het toch wel een erg leuk album. De teksten stellen niet veel voor maar dat hoeft ook helemaal niet bij dit soort muziek. En niks vernieuwend, maar ook daar is het natuurlijk niet om te doen.

Sinds ik Steelwing heb leren kennen, ben ik tegen White Wizzard ook weer anders gaan aankijken. Ik krijg de naam Abattoir maar niet uit mijn kop bij het beluisteren van die zanger. Hij is wel erg goed. Over The Top is een klasse-opener. Fronsen moet ik bij de moeilijk op gang komende Maidenparafrase Iron Goddess Of Vengeance. Verder is het een alleraardigste bloemlezing uit de traditionele hardrock en metalgeschiedenis. Met de Heading Out The Highway wordt Judas Priest wel gruwelijk dicht benaderd. De Cloven Hoofcover vind ik minder goed gelukt. Maar ja, is maar bonus dus je moet er ook niet te zwaar aan tillen.

Een erg fijn album. Over the top? Misschien wel! Maar op een fijne heavy metal manier.