The Radios - The Sound of Music (1992)

Een heel erg poppy, maar ook sterk geproduceerd album. (mede dankzij Bart Peters). Het bewijst dat Belgen uitstekende nummers kunnen maken waarin gevoel en beleving sterk terugkomen (sos to an angel, she goes nana). Ik vind het moeilijk om deze band tekortkomingen toe te wijten. Die hebben ze namelijk amper. Goeie jaren 90 zet!

Ondanks sterke nummers als She goes nana, Walking the thin line en Sos to an angel, is dit naar mijn smaak het minste album van de groep. Wel het meest commerciële en gemaakt op het hoogtepunt van de Radiosjaren. Ook Dreaming wild is door de film Boys zeer populair geworden en She goes nana werd een Europese hit. Toch is er teveel nagedacht over sommige nummers ipv te schrijven vanuit de onderbuik zoals men dat wel eens zegt.

Niet alle songs vind ik geslaagd, maar er staan wel een aantal leuke nummers tussen: "She Goes Nana", "Walking the Thin Line", "She's My Lover (She's My Friend)" en "SOS to an Angel". Uiteindelijk brachten the Radios onder leiding van Bart Peeters goede hitparadepop in die periode.
Maar de compilatie "The Best of the Radios" is misschien beter aangewezen voor zo'n hitgroep.

Ik zing nog steeds mee met She Goes Nana en ook SOS To An Angel vind ik een erg fijn liedje!

SOS to An Angel kwam vroeger (5 à 10 jaar terug) nog wel eens op de radio, erg sterk nummer. Het verbaasde me dat het van Bart 'we gaan nu ongelooflijk onze oogjes dicht doen en braaf zèn' Peeters was.

De kwaliteit van de twee singles - en vooral dit Crowded House-achtige nummer - zette me ertoe aan om dit plaatje mee te pakken uit de kringloopwinkel, toen ik het daar voor een euro zag staan. Ik had er verder weinig verwachtingen van, omdat ik de indruk had dat The Radios eigenlijk een soort uit de hand gelopen grap was. Maar het valt niet tegen. Er wordt lekker gespeeld, het album bevat veel variatie (ook een paar nummers met percussie en blazers) en een aantal nummers bevat eveneens die Beatles- en Crowded House-achtige samenzang en sterke liedjes. Niet dat dit album bij die twee in de buurt komt, maar ik vind dit toch een aangename verrassing.