yorgos.dalman
Edit: Zerkalo van Rich & Faryus inmiddels ontvangen, ook al in zo'n mooi vormgegeven cd-mapje. Muziek is aardig, meer dan aardig, ook minimalistisch, maar roept bij mij voornamelijk heimwee op naar bovengenoemd Oöphoi / Faryus album Forgotten Rituals, dat steeds meer iets sterk meditatief krijgt.
Dit gaat dieper met elke luisterbeurt. Ik krijg een soort merkwaardig gevoel van déjà-vu, alsof deze muziek bij mij iets losmaakt, voorwereldlijke droomlandschappen, zo van 'hier ben ik eerder geweest' of 'dit heb ik eerder meegemaakt, deze losgewoelde oeremoties' maar wat of waar?
De enige andere artiesten die bij mij zulke intrigerende nachtmerrieachtige déjà-vu's los kunnen krijgen zijn Raison d'Etre en de onbekende Amerikaanse horrorschrijver Thomas Ligotti.