Nocando - Jimmy the Lock (2010)

Een lekker chaotisch, origineel album, toch is het qua raps niet het beste wat Nocando te bieden heeft en dat is toch wel jammer. Leuk hoe de vocorder op Hurry Up and Wait gebruikt wordt als beat - geeft een leuk effect - en ook Two Track Mind is een briljante track. Nocando en Busdriver gaan sowieso goed samen, twee van de meest originele MC's van deze tijd. Tekstueel had het nog wat beter/scherper gemogen en ook zijn flow is niet altijd even goed. Toch komt Jimmy the Lock hard en heb ik hem al een paar keer met het volume volledig open een draai gegeven.

Leuk, hij staat erop.

Inderdaad aardig schijfje. De track met Busdriver knalt er iniedergeval lekker uit. NoCanDo's z'n rapstijl is ook weer eens wat anders.

DDS2 is trouwens ook een geweldig nummer geworden, lekker gek en dat is inderdaad eindelijk eens heel wat anders. Geweldig refrein heeft dat nummer ook en een dito einde.

Vind dit nog niet echt lekker... Nocando is wel een oke mc maar hier laat hij het wat afweten imo

Recht-voor-je-raap raps, aparte beats en opvallende samenwerkingen: Nocando in een notendop. Ben je enigszins bekend met rapper Busdriver of beatbakker Daedelus dan zul je deze rapper uit Los Angeles waarschijnlijk wel kennen, anders is de kans klein dat je hem eerder voorbij hebt horen komen. Hij behoort dan ook tot de hiphopgroep die zoveel mogelijk experimenteert tijdens het maken van de muziek. De excentrieke stijl van Nocando is ook op Jimmy the Lock terug te horen. Lees verder en ga het daarna vooral zelf ervaren, althans: als je van absurde hiphop houdt.

Om maar met de deur in huis te vallen: de vocoder. Niks bijzonders toch? Een aantal artiesten gebruikt dit apparaat om de stem dusdanig te vervormen dat het weinig herkenbaar meer is. Andere artiesten zijn fel tegen de vocoder en laten dat blijken met hun raps. En Nocando? Hij gebruikt een door Nobody geproduceerde beat die dit instrument als basis heeft op het nummer Hurry up and Wait. Nou ja: eigenlijk is producer Nobody verantwoordelijk voor de creatie. Het vervormde “No, no, no, no not now” is de gehele track te horen, maar gaat niet echt vervelen. Het is waarschijnlijker dat je er melig van wordt. En is de beat alleen niet goed genoeg om een glimlach op je gezicht te toveren, dan is er nog altijd de nonsens van Nocando die dat voor elkaar krijgt: “Most of life is so hurry up and wait, that’s why I love making love on our first date//If you’re a slut, I’m a slut...okay?//So tell them sluts you’ve slut around with slut, don’t hate.”

Een echt lekkere flow heeft Nocando overigens niet; hij rapt op een rustige manier - alsof hij verslag uitbrengt van een tamelijk saaie sportwedstrijd - terwijl hij het juist over wilde, niet alledaagse zaken heeft. Deze stijl van rappen past overigens prima bij de teksten van de rapper, omdat hij dan weer extra droog overkomt tijdens het spitten van de zoveelste merkwaardige verse. Ook is Nocando zeker niet vies van zelfverheerlijking. Zo rapt hij op I’m on dat hij de nodige swagger bezit en weet hij op Never Lie zeker dat hij de ‘ziekste lyricist’ is.

Jammer is dat er op productioneel gebied niet heel veel verrassende dingen meer gebeuren na Hurry up and Wait, want hoewel de beat van Free the Robots op DSD2 nog best clownesk overkomt door de grappige stemsamples en de snelle scratches, zijn er verder voornamelijk drukke electronische beats te horen op de plaat. Lekker in het gehoor liggen ze geen van allen, vooral omdat ze zo druk aanwezig zijn. Harde, intense drumpartijen krijgen vaak te veel ondersteuning van snerpende samples die ook nog eens vol van ruis zitten. Dit levert bij tijd en wijle een flinke chaos op, die de luisteraar toch wat rauw op het dak valt.

Maar wie gestroomlijnde beats verwacht is sowieso op het verkeerde adres bij Nocando. Op gladde lyrics hoef je evenmin te rekenen en dus voldoet het vaak wat melige en anders wel pedante Jimmy the Lock aan de verwachtingen. Helaas heeft het album niet veel meer te bieden dan leuke wartaal van de rapper. Dat komt voor een groot deel door de rommelige producties die Nocando onvoldoende ondersteunen.

www.hiphopleeft.nl

Nocando past juist perfect op chaotische beats. Een nummer als Skankophelia maakt grote kans om mijn favoriete nummer van het jaar te worden!