General Steele - Amerikkka's Nightmare Part 2: Children of War (2010)

Hij is wel boos op Amerika zeg tijdens dit album. Jammer dat General Steele zijn woede niet zo goed kan verwoorden als Immortal Technique of de heren van dead prez dat kunnen. Toch is het zo slecht nog niet, hij komt redelijk aardig - maar te eentonig - voor de dag. Zijn flow had net wat scherper gemogen en ook mis ik soms de woede in zijn stem dat het zeker overtuigender had gemaakt. De beats zijn redelijk gaaf, met name de beats op Cry Freedom en I Had a Vision vind ik erg sterk met die klassieke samples. De mislukte 'rockende' beat op Child of War is dan wel weer erg kut en een duidelijk minpunt. De twee gastbijdrages van zangeres Nicole Michelle zijn ook niet om over naar huis te schrijven en ze past ook niet echt op dit album.

Mjah, een aardige poging van General Steele maar een voldoende is het natuurlijk niet. Daarvoor is het te eentonig en komt de boodschap van General Steele niet goed genoeg over.

“I’m America’s nightmare: young, black and just don’t give a fuck//Ask me this whole government is corrupt.” De openingszin van General Steele is exemplarisch voor Amerikkka’s Nightmare Part 2: Children of War. Want de rapper is boos: op zijn land, op de achterstandspositie van de gekleurde Amerikanen en op de gehele overheid. Het complete album is doordrenkt van woede.

En dat gaat vervelen. Nog niet zo zeer na de eerste paar nummers, die prima in elkaar steken, maar wel halverwege als General Steele voor de zoveelste keer fouten opsomt van de regering zonder zelf met een oplossing te komen. Nou is dat ook niet de taak van een artiest, en aangezien de rapper vast geen politieke aspiraties heeft moet hem dat maar vergeven worden. Aangezien Amerikkka’s Nightmare Part 2: Children of War een niet al te groot publiek zal bereiken en niet voor een schokeffect zal zorgen, was het wellicht interessanter geweest als General Steele wel met spitsvondige oplossingen op de proppen zou zijn gekomen. Dat is niet het geval, en dus zal er naar de scheldkanonnades van de MC geluisterd moeten worden. Deze brengt hij trouwens wel op een overtuigende manier, dat moet gezegd. Zijn flow zit vol van agressie en dus is het serieus nemen van deze rapper een niet al te moeilijke opgave.

Deze verbolgenheid van de rapper wordt ondersteund door bombastische beats, passen bij het gevoel dat General Steele oproept. Elektrische gitaren snerpen, terwijl de drums doen denken aan een mars. Voeg daar soms sterke stemsamples aan toe en de beats (van Che Triumph en 7ven HD) steken prima in elkaar. Hoogtepunt op productioneel gebied is I Had a Vision, waar de melancholisch klinkende strijkers voor een sterk mistroostig effect zorgen. Maar waar de rapper halverwege de fout in gaat door steeds in herhaling te treden, doen beide producers dat ook. Want na vijf á zes beats van dit kaliber, ben je wel aan iets anders toe: helaas kent dit album geen ruimte voor variatie. Of het moet het potsierlijke Child of War zijn, een nummer waar Che Triumph duidelijk is doorgeslagen met zijn creatie. Ook dit keer is de elektrische gitaar tevoorschijn getoverd, alleen wordt deze nu op een gebrekkige Kevin Rudolf-achtige manier gehanteerd en dat kan toch niet de bedoeling zijn op een album dat je serieus dient te nemen.

Amerikkka’s Nightmare Part 2: Children of War is nu eenvoudigweg te veel van het goede. De intense haat van General Steele lijkt haar doel voorbij te streven, of zijn woede nu wel of niet terecht is. Met name het gebrek aan hoop - al was het maar een vleugje - is een gemis, want op deze manier creëert de rapper eerder afgunst dan sympathie.

bron: www.hiphopleeft.nl

Ik hou wel van die Duck Down sound en vind Steele een fijne rapper om naar te luisteren. Deze s zeker niet slecht imo

Ga dit album zeker beluisteren. Ken 'I Had A Vision' al wel en dat vind ik de beste track die ik in tijden gehoord heb. Steele is een hele sterke rijmer MET inhoud.

Ben benieuwd...