The Joy Formidable - A Balloon Called Moaning (2009)

Whirring

Mooie plaat en Whirring is inderdaad een mooi nummer.

Whirring... Wow..

In 2009 onthulde The Joy Formidable hun EP "A Balloon Called Moaning" een EP die sindsdien als een fonkelend juweel in de kroon van de Britse muziekscene schittert. Dit werkstuk, ingebed in een dromerige melodieusheid, belichaamt een tour de force die het auditieve landschap wakker heeft geschud.

Elke noot op "A Balloon Called Moaning" lijkt geweven uit de ether, een ether die zowel melancholisch als exuberant is. Het is alsof The Joy Formidable een labyrint heeft gecreëerd, waarbinnen elke luisteraar zijn eigen betoverde pad kan bewandelen. De openingstrack, als een toegangspoort naar een onbekende wereld, nodigt uit tot een reis vol verwondering. Het is meer dan muziek; het is een ervaring die zich in de ziel nestelt en daar blijft resoneren.

De stem van Ritzy Bryan, zoet en scherp tegelijk, dient als de gids door dit labyrint. Haar timbre, geladen met emotie, draagt de luisteraar over de pieken en dalen van menselijke ervaring. De gitaren, nu eens fluisterend dan weer schreeuwend, echoën de tumultueuze natuur van het bestaan. Elk akkoord, elke melodie, lijkt een eigen verhaal te vertellen, rijk aan nuance en diepte.

Bijzonder aan dit album is de wijze waarop het stilte omarmt. Tussen de stormen van geluid door zijn het de momenten van rust die het hart het snelst doen kloppen. Het is in deze stiltes dat "A Balloon Called Moaning" zijn ware kracht onthult: de kracht om te reflecteren, om naar binnen te kijken. Het album fungeert als een spiegel voor de ziel, waarin onze eigen vreugdes en angsten weerspiegeld worden.

De productie van het album, zowel delicaat als robuust, verdient ook lof. Elk element, van de meest subtiele percussie tot de meeslepende baslijnen, is met zorg geplaatst. Dit creëert een klanklandschap dat zowel intiem als expansief aanvoelt. Het is een bewijs van de meesterlijke hand van de band, die weet wanneer te fluisteren en wanneer te donderen.

Het openingsnummer, "The Greatest Light Is the Greatest Shade", zet meteen de toon. Een explosieve introductie tot het geluid van de band, met gitaarriffs die door je ziel snijden en een drumsolo die hartslagen overslaat. Het is een nummer dat je meeneemt op een emotionele achtbaan, vol pieken van euforie en dalen van melancholie.

Daarna volgt "Cradle", een lied dat bruist van energie. Het tempo is hoog, de melodie aanstekelijk, en het voelt alsof het nummer je bij de hand neemt en door de kamer danst. Het is een ode aan jeugdige overmoed en de wilde, ontembare kant van het leven.

"Austere", het derde nummer, schakelt terug naar een meer bedachtzame toon. Het is een reflectief nummer dat spreekt over de strijd en de schoonheid van menselijke emoties. De melodie is pakkend, de tekst diepgaand, een combinatie die zorgt voor een onvergetelijke luisterervaring.

"While the Flies" verandert weer van richting, met een duistere, bijna dreigende toon. Het nummer sleept je mee in een verhaal vol mysterie en intriges, ondersteund door een onderstroom van intense emotie. Het is alsof het nummer fluistert over geheimen die alleen in het donker verteld kunnen worden.

"Whirring" is het vijfde nummer en misschien wel het juweel van het album. Het begint rustig, bijna bedrieglijk zoet, maar bouwt op naar een climax die zowel verrassend als bevredigend is. Het is een muzikaal meesterwerk dat de luisteraar uitnodigt om de diepere lagen van het nummer te verkennen, met elk luisterbeurt een nieuwe ontdekking.

"Ostrich" sluit het album (mijn versie) af en voelt als een passend einde aan de reis. Het is een nummer dat reflecteert, terugblikt op de emotionele achtbaan waar 'A Balloon Called Moaning' je op heeft meegenomen. Het biedt een moment van rust en bezinning, een kans om adem te halen voordat de stilte valt.

Samenvattend, "A Balloon Called Moaning" is een odyssee, een labyrint van geluid dat de luisteraar uitnodigt op een reis van zelfontdekking. Het is een album dat niet enkel gehoord, maar ervaren dient te worden. Voor mij persoonlijk, heeft dit album een speciale plaats veroverd. Het is een toevlucht in tijden van tumult, een bron van inspiratie, en bovenal, een herinnering aan de oneindige mogelijkheden van muziek.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl