Stephen Emmer - Vogue Estate (1982)

Van de week dit album gevonden op vinyl en meteen gekocht. In 1982 was dit een onverwachte wave-verrassing van Hollandse bodem, met een aantal bekende buitenlandse namen: Martha Ladley, Billy Mackenzie, Mike Dempsey (producer).

Van plan om dit album eens uitgebreider aandacht te geven op dit topic - MOOWS

Intussen: warm aanbevolen voor wave'rs.

Dit album is - een beetje - een twijfelgeval: het klinkt erg goed en doet regelmatig denken aan The Associates en toch is er een huiver om dit album 4 of meer * te geven.

Ik mis iets: vocals. Op track 2 en 5 worden die - onmiskenbaar - waargenomen door Billie MacKenzie en Martha Ladly (in die volgorde). De melodieën zijn fraai, loopjes etc en gaandeweg begrijp je ook waarom Stephen Emmer een gewaardeerd componist van reclame-tunes is geworden, later.

Terracotta Trimmings zou bijv. perfect passen in het idioom van The Associates, maar de zang die e.e.a. compleet kan maken ontbreekt, zodat je met (onbevredigd?) gevoel blijft zitten, van: wanneer gaan die intro's nou eens over in de song? Dat gezegd hebbend, snap ik dat dit album daarmee eigenlijk tekort doe: de loopjes, de sfeer - het zit er allemaal in en destijds klonk de plaat heel fris en - moet ik zeggen - uiterst on-Nederlands.

Misschien laat ik me bij mijn waardering ook wel beïnvloeden door het feit dat Stephen Emmer hierna nooit is verder gegaan met albums uitbrengen en dan wordt dit album al snel 'a one night stand', of een ééndagsvlieg. Er zat veel potentie in, luister gewoon naar die tracks en wees verbaasd door de kwaliteit ervan en de aanpak. Net zoals bij Fiat Lux - Hired History (1984) uit 1984 blijf je met de vraag zitten waarom het bij één veelbelovend mini-album is gebleven.

Al met al: toch een aanrader, omdat het een interessante voetnoot is in de NL wave.

Met Micheal Dempsey ging Emmer deel uitmaken van The Lotus Eaters eind 1983, misschien dat hij daardoor geen platen meer heeft gemaakt. Ik heb een paar nummers van dit album op cassette staan en ook een aantal op een flex disc van Vinyl. Prettige muzak op het eerste gehoor, maar bij nadere beluistering zit deze minimal synth heel ingenieus in elkaar.

Het begint heel aardig, lekker synti new wave geluid. Maar dan, na een nummertje met Mackenzie op zang, begint het toch wat saai te worden. Nauwelijks nog zang, het gelala op Never Share is ook niet bepaald een aanvulling. Hier had toch meer in gezeten, naar mijn idee. Dat maakt het dan zo'n plaat waarvan ik denk: wil ik hem in mijn kast hebben of is dat ruimteverspilling? Ik heb hem hier, maar of ik hem hou is nog even de vraag.

Nu bij Op1 om te praten over….Tinnitus…

Heb deze ook aangeschaft voornamelijk om de bijdrage van Billy Mackenzie. Gewoon leuk voor de heb.

Ik luister nu via Spotify. Het album opent alleraardigst…nou ja, album,…EP.

Fred kon goed nieuws lezen, Stephen kan goed musiceren. Qua arrangementen en productie is deze EP uitermate verzorgd. Zit muzikaal heel goed in elkaar. Rijk aan details. De nummers met Mackenzie en Ladly zijn echt sterk. Had de twee graag ook op de andere tracks horen zingen. Het komt nu wat “onvoltooid” over allemaal. Toch jammer.

Vanavond ook weer eens beluisterd. De nadelen van dit album zijn hierboven wel benoemd. De sfeer van dit album past heel goed bij het jaar 1982, the year of new pop, volgens Paul Morley van NME. Sulk, Lexicon of Love, New Gold Dream, Dare, Penthouse and Pavement, het past er naadloos in. Niet verrassend dat Emmer in 1983 aansloot bij The Lotus Eaters, samen met Dempsey.