Baloji - Kinshasa Succursale (2011)
mijn stem
11 stemmen
België
Hip-Hop / Wereld
Label: Crammed
-
Le Jour D'Après / Siku Ya Baadaye (Indépendance Cha-Cha) (3:49)
met Royce Mbumba
-
Tshena Ndekela / Les Lignes (4:52)
met Monik Tenday
-
Karibu Ya Bintou (6:32)
met Konono N°1
-
Congo Eza Ya Biso (Le Secours Populaire) (5:04)
-
De L'Autre Côté de La Mère (4:51)
-
À L'Heure D'Eté / Saison Seche (4:46)
-
La Petite Espèce [Bumbafu Version] (4:58)
-
Nazongi Ndako (Part 1) (2:34)
met Zaïko Langa-Langa en Amp Fiddler
-
Nazongi Ndako (Part 2) (3:00)
met Royce Mbumba
-
Kyniwa-Kyniwa (2:30)
met Bedson De La Rue
-
Genèse 89 (2:02)
-
Tout Ceci Ne Nous Rendra Pas le Congo (Part 1) (4:08)
-
Kesho (Part 2) (3:03)
met Moïse Ilunga
0
geplaatst: 6 februari 2010, 15:54 uur
Congo is dit jaar 50 jaar onafhankelijk. Maar misschien is dat niet meteen reden tot feest. Dat blijkt niet enkel door de situatie waarin het land zich nu bevindt, maar ook door dit nogal tamme tweede album van Baloji.
De ex-Starflammer ging voor dit project terug naar zijn geboorteland om er enkele van zijn songs volledig te Afrikaniseren. Alleen krijgen we niet de energieke en feestelijke eindresultaten waar deze context om schreeuwt, maar een stel slappe gitaarlijntjes, percussie die erg oppervlakkig blijft en wat makke chants in de refreinen. Onnodig te zeggen dat geen enkele van de fantastische originelen van Hotel Impala hier overtroffen worden. Er gebeurt te weinig om het interessant te houden, want potentie is er hier zeker wel te horen. Zo staat er ook één derde nieuwe songs op en daar werkt deze visie toch beter bij. Misschien omdat men daar niet vast zat aan een bestaande song. Op zich is het een sound die Baloji wel ligt en waar ik hem graag verder in zie gaan. Op voorwaarde dat hij dan helemaal voluit gaat en met compleet vers materiaal komt.
Als album maakt Kinshasa Succursale weinig indruk, maar zijn plek op menig zomerfestival lijkt hier toch al mee beklonken. Terecht, want Baloji blijft qua hiphop toch het beste wat België vandaag te bieden heeft.
De ex-Starflammer ging voor dit project terug naar zijn geboorteland om er enkele van zijn songs volledig te Afrikaniseren. Alleen krijgen we niet de energieke en feestelijke eindresultaten waar deze context om schreeuwt, maar een stel slappe gitaarlijntjes, percussie die erg oppervlakkig blijft en wat makke chants in de refreinen. Onnodig te zeggen dat geen enkele van de fantastische originelen van Hotel Impala hier overtroffen worden. Er gebeurt te weinig om het interessant te houden, want potentie is er hier zeker wel te horen. Zo staat er ook één derde nieuwe songs op en daar werkt deze visie toch beter bij. Misschien omdat men daar niet vast zat aan een bestaande song. Op zich is het een sound die Baloji wel ligt en waar ik hem graag verder in zie gaan. Op voorwaarde dat hij dan helemaal voluit gaat en met compleet vers materiaal komt.
Als album maakt Kinshasa Succursale weinig indruk, maar zijn plek op menig zomerfestival lijkt hier toch al mee beklonken. Terecht, want Baloji blijft qua hiphop toch het beste wat België vandaag te bieden heeft.
* denotes required fields.
* denotes required fields.