Johnny Cash - The Baron (1981)

Er staan geen eigen nummers op dit door Billy Sherrill geproduceerd album. Wel spelen er weer fantastische muzikanten op mee, zoals Pete Drake, Bobby Wood, Bobby Emmons, Charlie McCoy, Jerry Carrigan & The Jordanaires. Ook deze producer heeft er weer enkele zelf geschreven nummers door kunnen drukken. Hey, hey train is Cash z'n "versie" van Mystery train. Een heerlijk nummer. Een mooi album.

Begin jaren 80 nam Cash verschillende sessies op met countrypolitan producer Billy Sherill. Dat leidde in 1981 tot dit album en paar jaar terug ook tot het posthuum uitgebrachte Out Among The Stars.
En op zich is het resultaat best goed te noemen en behoort The Baron tot het beste werk van Cash in de jaren 80. En ook een verbetering van wat hij in de tweede helft van de jaren 70 opnam.
Hoogte punt voor mij is de titel en openingssong die perfect past bij Johnny Cash zijn stem. En Billy Sherill levert weer puik productie werk af, en ik hou wel van de sound van Billy Sherill.

Dit album had ik dus al eerder besproken en moet mezelf even corrigeren want nu ik de Cash albums van tweede helft jaren 70 een kans heb gegeven en de meeste me wel meer dan prima bevallen. Blijft wel staan dat ik The Baron er nog steeds een stukje bovenuit vind springen.
Op dit album is niemand meer te horen van The Tennessee Three dus ook de overblijvers Bob Wootton en W.S. Holland niet. En ja, ik ben een groot bewonderaar van het werk van producer Biilly Sherill en zijn countrypolitan sound en dat maakt dit album toch wel een van mijn favoriete Cash albums.
En ja wil nog even Billy Sherill als producer in de spotlight zetten, wat heeft deze man toch prachtig werk geleverd met o.a. Charlie Rich, Tammy Wynette, Tanya Tucker, David Allan Coe, Johnny Paycheck, Bob Luman, Moe Bandy en natuurlijk George Jones.

Ik lees dat de titeltrack een grote hit (lees: top 10) was voor Johnny Cash in de country charts; wat mij betreft terecht, een prachtig nummer waarvoor Cash's diepe stem zich perfect leent.

Met andere woorden: dit album wordt dus meteen erg fraai geopend. Het niveau zakt daarna echter niet bepaald in, dit is één van zijn betere platen uit de jaren '70 & 80. Geen enkel nummer op dit album werd door Cash zelf neergepend, maar dat hoeft ook niet altijd, want de beste man was erg goed in het vertolken van andermans songs (vooral in de American Recordings-reeks komen een aantal ware pareltjes bovendrijven).

Op dit album (toffe, intrigerende hoes ook) wordt Cash bijgestaan door een keur aan sessie-muzikanten en de productie, in handen van Billy Sherrill, klinkt glashelder, waardoor de songs krachtig overkomen.

4 sterren