Red Sparowes - The Fear Is Excruciating, but Therein Lies the Answer (2010)

trailer:
YouTube - Red Sparowes - New Album -April 6, 2010

Ben zeer zeer benieuwd. Ik vond/vind At the soundless dawn & Every red heart shines... van grote grote schoonheid.

Hmm de lange songtitels zijn verdwenen, ik hoop niet dat dat ook geldt voor het vertrouwde Red Sparowes geluid. Als ik afga op die preview zit dat echter wel snor

Werd wel eens een keertje tijd voor een nieuwe CD van wat in mijn ogen samen met GY!BE en God is an Astronaut het beste is wat postrock te bieden heeft. Ik ben benieuwd, de preview klinkt echter alweer lekker.

Wel jammer dat de lange titels verdwenen zijn trouwens, ik vond het eigenlijk wel wat hebben.

De lange titels zijn verdwenen
Verder wel een leuk vooruitzicht, zitten vaak aardige nummers bij.

Hier Yet under this mortal sun we cannot hide ourselves: Track: Red Sparowes - Giving Birth To Imagined Saviours - post-engineering.blogspot.com is nog een track te beluisteren.

het eerste nummer dat te luisteren is is al heerlijk in de stijl, jammer dat de lange titels verdwenen zijn, die droegen op een manier misschien toch bij aan de muziek. ik ga hem in ieder geval zeker halen

Het nummer Giving Birth to Imagined Saviors klinkt prachtig. Ik bemerk weer dezelfde beklemming en intensiteit die ook in de nummers van de voorgande albums zat.

Dit smaakt naar meer!

Mijn dag kan niet meer stuk. Bijzonder fraai stukje post-rock, zoals we gewend zijn van de heren. Geen lange uitgesponnen nummers (7:36 minuten is het langste nummer) en echt vernieuwend is het ook niet, maar ik vind het allemaal prima zo.

Het laatste nummer, mooi hoor.

Hmm heb er 1 luisterbeurt opzitten en ben nou niet bepaald van mijn bureaustoel geblazen. Hoewel alle bekende Sparow-ingrediënten aanwezig zijn, lijkt het of de magie van vorig werk weg is. Niet alleen de lange songtitels zijn verdwenen, ook de memorabele melodieën die de Sparowes nou juist wisten te onderscheiden van al die andere postrockbandjes. Het kabbelt allemaal maar wat voort zonder dat het echt spannend wordt.

Ik deel de mening van Nieuwstad... Giving Birth to Imagined Saviors is de enige track die er een beetje uitspringt. De twee vorige albums waren echt stukken beter!

Mooie, ietwat dromerige plaat. Bij de eerste luisterbeurten zeker niet minder (enig minpuntje is misschien de lengte) dan de twee voorgangers, maar ik moet erbij zeggen, die heb ik al een hele tijd niet gehoord. Voorlopig 4*. Ik pak het oude werk er nog maar eens bij...

eerdete albums zijn naar mijn mening beter, dit album voelt anders..

Natuurlijk weer een heel herkenbaar werkje van de heren van Red Sparowes. Dezelfde pracht en praal zoals altijd maar helaas mist het toch wat aan vernieuwing. Het is hetzelfde trucje maar dit keer zonder de magie, helaas een herkenbaar verloop in het post-rock genre. At the Soundless Dawn maakt me nog wel steeds gelukkig.

De vorige twee albums maakten op mij iets meer indruk, toch vind ik dit toch ook een mooi album hoor!
Giving birth to imagined saviours is voor mij wel een nummer dat het enorm hoge niveau van de eerdere albums haalt. Wat een nummer. Ook het laatste nummer vind ik erg fraai

Kan hem eindelijk op Luisterpaal luisteren. Ben benieuwd. De meeste postrockers verzanden vaak in inderdaad een herhalingsoefening. Sound, opbouw, de elektrische mandoline. U weet waar ik het over heb. Halverwege track 2 en, hoe lekker het ook kan zijn, ik weet al wat komen gaat ... ja hoor daar gaattie. Ook hier geen nieuwe bouwconstructies.

Op luisterpaal werd het beschreven als Post-Rock, dus ik klikte het aan. Wat een sterke plaat zeg! Het heeft bijna het niveau van een Mogwai-album vind ik.

Van dat niveau kunnen ze alleen maar dromen
Als je doelt op het huidige Mogwai dan kan ik me er trouwens wel enigzins in vinden.

Een sterke band en ook dit is weer een sterke plaat, ondanks (of misschien juist wel dankzij) het overmatig gebruik van post-rock clichés.

En om dan ook Mogwai er maar even bij te halen: nu al 3 platen lang een zeer goed wegluisterende band, waar het bij Mogwai slechts bij 1 album van formaat bleef.

De laatste platen van Mogwai zijn in mijn mening toch wel saaier dan deze. Niet vernieuwend, maar klinkt o zo lekker.

Heb alle platen van Mogwai, maar Red Sparowes heeft op mij altijd meer indruk gemaakt. De intensiteit van hun werk gaat zo diep vind ik en raakt mij meer dan Mogwai

Zo ook weer dit werkje.Hoor (redelijk) veel Floydiaanse invloeden, met name bij A Swarm.

Maar het hoogtepunt blijft voor mij voor mij wel Giving birth to imaginary saviours, WAT EEN NUMMER!

Dat nummer is idd wel errug goed. Niet vaak zo'n meesleepend nummer gehoord, vol melancholie, je wordt er helemaal in meegezogen. Ben sowieso de hele plaat meer gaan waarderen. Hoewel ik nog steeds niet 100% tevreden ben, heb ik er wel veel naar geluisterd. Het werkt op de een of andere manier erg verslavend. Ik verhoog daarom naar 3,5*

Net pas voor het eerst gehoord en klinkt erg lekker. Als voorgaande albums inderdaad nog beter zijn dan ben ik wel benieuwd...
Ben overigens aangenaam verrast dat dit bekend blijkt te zijn, de meeste bands die ik van Bandcamp oppik moet ik hier eerst zelf toevoegen en zal ik zeker niet via Play.com en dergelijke vinden...

Kan iemand mij vertellen of het aan het MP3 bestand, of aan de productie ligt dat de hardere stukken niet zo "knallen" En ja; als ik de muziek goed vind koop ik later de cd

Wel geinig dat de titels, hoe kort ook, nog steeds gezamelijk een gedicht/verhaaltje vormen.

Een recensent omschreef het nummer Giving Birth to Imagined Saviors als verwoestend prachtig. Daar ben ik het volledig mee eens.

ZO MOOI!!!

Is enigszins meer dromiger dan bijvoorbeeld Russian Circles of Long Distance Calling. Muziek is minder riff georienteerd. Het laatse nummer kent een erg mooi thema.