De oorspronkelijke E.P. met zes nummers (op spotify staan versies met extra demo's van songs die later op Gun shy terecht kwamen) blijkt achteraf het hoogtepunt uit hun oeuvre te zijn geweest.
De strakke ééndimensionale gitaarrock met punk invloeden (veel Clash) staat als een huis en de krachtige stem van Bill Carter maakt het helemaal af.
Happy home geldt hier in huis als de absolute Screaming Blue Messiahs klassieker met in zijn kielzog,op dit album,de knappe Hank Williams cover You're gonna change en Someone to talk to.
Zwakke broeders kent Good & gone niet.
Wel jammer dat ik ze nooit live gezien heb,lijkt me een belevenis te zijn geweest.
Erg goede plaat.