Albert Mangelsdorff - Tromboneliness (1976)

'Do Your Own Thing' - dat deed hij, én hoe Wat een héérlijk funky en swingend openingsnummer! Enkel een trombonist kan dat zó brengen.

Nu moet je al een groot liefhebber van trombone zijn om een volledig soloalbum uit te kunnen zitten, maar dat is hier dus ver van een probleem, sterker nog: naar iets als dit was ik al erg lang op zoek.

Het begon allemaal bij de vijfde Sequenza door Luciano Berio - hier vindt u een uitvoering terug door de als clown verklede, bekende trombonist Christian Lindberg - was me dat een ontzettend intrigerend nummer (zoals nog een paar van die stukken, o.a. die voor accordeon, gitaar of fagot het zijn). George Lewis nam rond deze tijd een gelijkaardig album op, alleen komen er hier bijna geen overdubs aan te pas welke het enkele karakter naar mijn gevoel nog meer sterkt.

Jawel - een enkele man met zijn trombone en die kat, met twee stemmen op MusicMeter kan je ook al niet meer de grap maken dat hier geen kat naar luistert Het spel van Mangelsdorff is spitsvondig, gaat een beetje alle kanten uit, en belangrijker: het verveelt geen enkele seconde. Net zoals die speelse titel en de sfeervolle cover spreekt ook het soleerwerk voor zich.

De trombone danst, lacht, huilt, verleidt, maakt een flauwe mop, denkt melancholisch terug, kakelt erop los als een dronkenlap - het doet zo een beetje vanalles!

Had dit beter geklonken met minstens de minimale begeleiding van een drummer? Wat boeit die vraag eigenlijk - voor wat het is, is dit buitengewoon buitengewone muziek.

Fascinerend album inderdaad. Verrassend genoeg ook vrij toegankelijke muziek!

Mangelsdorff heeft er wel een kater aan overgehouden, maar zo zijn er meer: Max van Praag - De Grootste Successen van Max van Praag (1981).