The Stranglers - Decades Apart (2010)

Weer al een verzamelaar van The Stranglers, dit is zo langzamerhand achterlijk, al meer dan 30 verzamelaars van deze band en voegt met uitzondering van de laatste paar nieuwe nummers werkelijk waar niets nieuws toe.
Maar weer wachten tot hun nieuwe studio-album wat waarschijnlijk hun laatste zal zijn wat ik uit hun interviews begrepen heb.
Ben bang dat daarna wel weer een verzamelaar uitgebracht gaat worden om van het laatste werk dan weer een paar nummers bij te kunnen voegen.

Nummers 1 en 35 zijn nieuwe nummers, en er is nog een verschil met alle andere vorige Stranglers verzamelaars: Er staan nummers op van alle 16 studio albums. Jammer dat mijn 2 favoriete albums slecht zijn vertegenwoordigd (TGATTMIB en Feline). Een nieuw album was beter geweest. Dit album ondersteunt ook weer een grote Britse tour van de band, die bekende zalen aandoet zoals Hammersmith Apollo (het vroegere Hammersmith Odeon).

Hoes knipoogt ook een beetje naar de Rattus hoes. Nieuwe nummers zijn zeker de moeite, maar waarom beginnen en eindigen met een nieuw nummer op een verzamelaar? Als al de rest chronologisch is? Retro Rockets, op het eerste gehoor een goed, catchy nummer, verdwijnt volledig in de vergetelheid als het fantastische Grip begint ...

Dit is toch wel de meeste volledige Stranglers-compilatie die bovendien hun hele carrière omspant (heb ik voor amper € 5,99 op de kop kunnen tikken). Al vind ik de eerste 20 nummers globaal beter dan de rest.
The Stranglers waren destijds (1977) één van de meest vooraanstaande punkbands en dan snel één van de belangrijkste new wave bands totdat het tegen eind jaren '80 het bergafwaarts met hen ging. Maar de meeste songs hier staan als een huis met name Something Better Change, No More Heroes, Golden Brown (hun bekendste en wat mij betreft ook hun beste nummer), Skin Deep, No Mercy en Always the Sun.