T-Connection - Something for the Weekend (2006)

De twee andere verzamel-albums van T-Connection presteren het om de discotheken-klassieker Saturday night weg te laten. Maar juist dat nummer mag natuurlijk niet ontbreken. Dat maakt dit automatisch tot de beste T-Connection-compilatie die er op de markt verschenen is. Vooral omdat hier niet de albumversie, maar de veel betere 12 inch uitvoering van die andere klassieker At midnight op staat. Plus - uiteraard - de lange album-annex 12 inch versie van hun grootste hit Do what you wanna do.

Vervolgens de al even onmisbare tracks van hun tweede album On fire: het titelnummer en Let yourself go. Met de eerst zes nummers heb je alle essentiële tracks van dit gezelschap te pakken. De overige drie nummers lijken me, voorzover ik dat kan beoordelen, de beste keuzes van hun latere albums, dus dat maakt dit binnen het genre tot een top-verzamelaar.

En aan een verzamelaar van T-Connection heb je genoeg. Want de twee LP's die ik van deze band heb, illustreren het manco waar zoveel van dit soort bands mee te maken hebben: ze slagen er niet in een LP lang te boeien. De topnummers worden aangevuld met vaak oersaaie ballads of meer van hetzelfde in het funk-idioom, maar dan net een slagje minder of al te opzichtig jatwerk, in dit geval van Earth Wind & Fire, The Bar-Kays en Parliament.

Voor wie hun hits nummers niet kent: T-Connection was een van de betere bands in het discofunk-genre van de late jaren zeventig, begin jaren tachtig. De periode dat dit soort muziek nog 'handgemaakt' was, zal ik maar zeggen. Een funky, groovende bas, opgeleukt met priemende blazers, veel percussie en af en toe een steeldrum in de instrumentale breaks, waarmee de groep zijn afkomst (de Bahama's) onderstreept. Tamelijk onweerstaanbaar voor op de dansvloer, maar ook thuis op een goede stereo-installatie prima te beluisteren.

De nogal repetitieve en overbodige 94 remix van Do what you wanna do illustreert overigens perfect waar het misging in de dance-sector...