Knifehandchop - How I Left You (2004)

Recente Knifehandchop release, die heel wat van z'n debieliteit verloren is, maar toch catchy weet te blijven. Toegegeven, je moet nog steeds into oldstyle hardcore zijn, maar deze variant erop kan ik nog best pruimen.

Neem nu zo'n "Going Back To Scarborough". Op zich een extreem simpel trackje, maar wel leuk en catchy. Coole rap sample (Snoop ?) en gewoon een fijn ritme. "Tizzy Tixbown Riddim" is weer zo'n typische raggae track. Ben ik dus stevig beu. Melodietje is anders wel leuk, maar toch. Heb er even genoeg van. "We use To Make Love" weet met z'n lekker ritme en geinig melodietje het niveau weer een stuk op te krikken, "Return To Form" gooit het nog een stuk hoger. Zeer cool nummertje, waar vooral dat voice sampletje lekker ritme maakt. Climaxt ook geweldig, en is daarmee de eerste echte topper van dit album. "Girlfriend" is net iets minder. Zeurt een beetje, in ritme en melodie, en komt daarom niet echt over als een happy trackje. En een Knifehandchop track die niet happy klinkt, daar is in het algemeen maar weinig aan. "Outside" gaat weer te leen bij de hip-hop, dit keer met rustiger ritmes en redelijke distorted beats. Aardig trackje.

"Vacant Chinatown Recital" klinkt ook wat subdued, maar toch wel lekker. Redelijk sfeervol en bijna gevoelig trackje. Klinkt toch wel zeer goed, en mag een stille topper genoemd worden. "Policecore" maakt er weer een wat leukere boel van, maar is toch niet helemaal geslaagd wat mij betreft. "Now With 50% More Rave" wel. Wat apart trackje ook, kan de invloeden niet direct thuisbrengen (iemand ?) maar de weirde rap en die sirene in de achtergrond doen het goed. "Morning Tonight" doet me weinig, die trieste hardcore bass middenin verhelpt dat allesbehalve. Zeer flauw. "94 Hardcore" is echter wel een coole afsluiter. Banged lekker, zeer cool retro melodietje, alleen zijn de basses net iets te clean (niet zo '94) vind ik zelf dan. Maar wel een Knifehandchop waardige afsluiter.

Hou het (zoals wel meer) op 3.5*. Hoop catchy dingen, maar echt kwalitatief wordt het te weinig. Maar fun verzekerd, dat wel.

Geinige ongein die balanceert tot absolute pruttel (de openingstrack; ongeinspireerd gedoe om zo'n complete hiphoptrack te samplen en wat suffe geluidjes te te voegen - à la die Criminal plaat bij Mu) en jolly trackjes als "We Used to Make Love" waarbij de associatie met Planet Mu (µ-Ziq dan ) juist erg positief is. Over het algemeen wel geinig (happy) hardcore / dnb gedoe dus, maar daar blijft het dan ook bij. 3*