Ido Govrin - Moraine (2010)

De hoes verbeeldt perfect wat de muziek inhoudt op de plaat.
De mist die alles tot een onzichtbaar tafereel maakt.
( Indien je de foto wat vergroot zie je ook een homp grond juist in het middel onderaan die resembleert aan een skullig object. )

Nu ik zie dat Ido een jood is kan ik beter begrijpen dat het gordijn hierin een belangrijke rol speelt.
Het gordijn in het liefdesspel der joden. Een kont die zich langzaamaan tentoonspreidt door de mazen en je laat tureluren van gevoelens die zich niet eeder voltrokken...

Het gevoel van de god die niet mag worden gezien.
Judaïsche Religie en muziek zijn hier draad aan draad verweven tot een dicht stuk stof waardoor men nu eenmaal niet kan door kijken.

Zo blijft het leven hopend, wat rest is de muziek van Ido.
Eén grote smacht naar het AL.

Wonderbaarlijke muziek vanachter het gordijn.