Sir Ian - Apathology (2010)

Daarnet geluisterpaald. Zeer mooi melancholisch album met fraai gitaarwerk. Als daar dan ook nog eens een warme (soms nog wat te iel, charmant vals) stem aangekoppeld wordt, denk ik dat we hier een ruw diamantje hebben gevonden. Met Make Some Room begint de plaat direct zeer sterk en zo staan er nog een paar op. Energieke nummers wisselen elkaar met wat rustiger gitaarwerk zoals Today i'm a Drunk.

Godmachine staat er als referentie op de luisterpaal. Zover zijn ze nog niet, maar geef ze nog wat albums en ik weet niet waar dit eindigt.

Sterke plaat!!!

Als referentie materiaal kreeg het The God Machine omgehangen, deze plaat van Nederlandse bodem Apathology. Dan zijn we natuurlijk meteen geïnteresseerd. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit lijkt in de verste verte niet op de ooit zo goddelijke machine.

Maar het is wel een zeer aangename plaat geworden van Bart Hoevenaars, en op zijn Engels: Sir Ian. Tien liedjes die alle kanten op springen ondersteund door een fraai portie gitaarwerk. Soms hard, dan weer gevoelig en af en toe zelfs een vleugje country. Stiekem stegen er enkele hoogepuntjes bovenuit, zoals het werkelijk waar prachtige Is This All We Know en Josephine.

Lost zei het al; een warme, iele, charmante stem. Mee eens, al werkt dat iele mij soms wel op de zenuwen. Komt ook af en toe zeurderig over, zoals op Your Mind's Other Side. Neemt niet weg dat het een zeer sterk debuut is en dat we Sir Ian in de gaten moeten blijven houden. En wie zei er ook al weer dat we in Nederland geen talent meer hebben?