Free the Robots - Ctrl Alt Delete (2010)

Zo hé wat valt dit tegen! Deze producer maakte hiervoor 2 lichtelijk geniale EP's vol ongelofelijke mixen en samples... Maar dat heeft dus niets te maken met dit album. Saaie electronica met saaie beats...
Jammer zeg.

Vier - nauwelijks bekeken - vage promofilmpjes, een quasi-interessante cover én een label (Alpha Pup) waarbij je nooit weet wat je ervan kunt verwachten. Het mag duidelijk zijn: het instrumentale Ctrl Alt Delete weet op voorhand niet de aandacht te trekken. Wie toch de moeite neemt op het album van Free the Robots een draai te geven, wordt wel beloond. De producer neemt de luisteraar mee op een muzikale trip, die zowel fictief als buitenaards aandoet.

Dat het eigen label de parallel trekt met Flying Lotus en Nosaj Thing zegt nog niet zoveel. Toch is het niet moeilijk om de gelijkenissen in te zien. Eén van de vergelijkingen die je kunt maken is dat ook de muziek op Ctrl Alt Delete niet onder een bepaald genre valt. Het neigt naar electronic, maar heeft genoeg overeenkomsten met hiphop om dit niet in de puurste vorm te zijn. Evenwel is het ook niet de triphop zoals we het kennen, omdat het een rauwere rand heeft en niet flirt met het soulvolle aspect van dat genre. Wat het dan wel is? Ongepolijste beats met een geïmproviseerd karakter, zonder pakkende melodielijnen.

Want hoewel Free the Robots een enkele keer repetitief te werk gaat past hij zoveel mogelijk variatie binnen zijn tracks toe zodat er geen minuut hetzelfde is. Ook combineert hij naar hartenlust zowel live-instrumentaties als samples, hetgeen misschien nog wel het best in de praktijk wordt gebracht op The Eye. Het snoeiharde keyboardspel in samenvoeging met piepende microfoons gaat richting vals, maar is anderzijds zo artistiek dat het een vreemde sensatie is met een hypnotiserende werking. En dit is slechts één van de vele buitengewone momenten die gevangen is op Ctrl Alt Delete, want Free the Robots blijkt een meester te zijn in het scheppen van vage creaties en combinaties die de aandacht op positieve wijze volledig opeisen.

Naast al het ruwe productiegeweld, kent Ctrl Alt Delete ook een paar luchtige tracks. Zo is Wandering Gypsy een van de weinige nummers met een vaste structuur, waardoor deze bijna automatisch in je hoofd blijft hangen. Ook de subtiele stemsample die zo nu en dan te horen is zorgt voor een opgewekte noot. Dan is er ook nog Turkish Voodoo, dat door het overwegend prikkelende gitaarspel inderdaad wat Turks/Oosters aandoet. Deze twee genoemde voorbeelden zijn echter wel uitzonderingen op de regel; het album van Free the Robots kent verder weinig ruimte voor al te veel onbezorgdheid.

En dat is ook niet erg, de complexe beats van Free the Robots doen het namelijk beter dan de opgewekte varianten. En toch is het goed dat er ruimte is gemaakt voor deze zorgeloosheid, op deze manier is er meer sprake van diversiteit dan dat anders het geval was geweest. Bovendien zorgen deze mindere elementen er alleen maar voor dat de sterke kant van Free the Robots meer gerespecteerd wordt.

bron: www.hiphopleeft.nl

Ik sluit me aan bij de review van Rob. Een paar tracks zijn net iets minder (Mental Universe) maar de meerderheid is heel erg goed.

die track Voices!
zou hem bijna 5* geven alleen om die track ghehe..

Morgen op Stekker Fest!