Goo Goo Dolls - A Boy Named Goo (1995)

Luisteraars die aanhaakten bij Dizzy up the girl en het niet al te onaardig vonden, kunnen deze zeker eens proberen. Waar Dizzy de doorbraak in Europa betekende, kwam die doorbraak in het thuiscontinent al een album eerder (hier dus). De sound is nog wat steviger dan later en hoewel het niet direct overloopt van de variatie is alles precies puntig genoeg om het interessant te houden. De beste stevige nummers zitten in het begin, terwijl Name een meer dan waardige voorganger van Iris is. 3½*

Ik had hier meer van verwacht . Ietwat anonieme songs, die als er eens een keer wat lijkt gebeuren verzanden in een cliche rock sausje . Met Iris hadden ze een fijne hit te pakken, maar de rest wat ik gehoord heb is zo kleurloos en flets , dat deze niet veel meer gedraaid gaat worden hier . 2 en halve ster en das nog mild .

Blijft een geweldige rock plaat met uitschieters als : aint that unusual, flat top en name.
Wat mis ik dit soort bands toch.
Meer 90s ga je het niet krijgen

Waag eens een draai aan Chaos In Bloom zou ik zeggen, de laatste worp van de Dolls die veel meer vintage aanvoelt. Going Crazy is dichterbij de rock-sound dan ze sinds 2002 zijn gekomen.

Ik vind chaos in bloom maar mwetjes hoor, zitten alleen 2 aardige ballads in.