The Heligoats - Goodness Gracious (2009)

'n Beetje Eef Barzelay (Clem Snide), een beetje Conor Oberst (Bright Eyes), en dan net een tikje anders: da's Chris Otepka, hier spelende in the Heligoats. Punt bij dit album is: er wordt niet uit Otepka gehaald wat er in 'm zit. De band er om heen voegt niet toe, maar laat z'n stem alleen maar minder uitkomen, en z'n teksten minder uitkomen, en de muziek minder uitkomen, wat erg jammer is. Het album is normaal, niet goed, niet slecht, maar daardoor juist wat grijzige middenmoot - terwijl Chris Otepka zelf deze zou moeten kunnen ontstijgen.

Dat toont hij aan in de 100e NPR Music Tiny Desk Concert waarbij hij speelde: puur, hij alleen met een gitaar, en een lief'lijk, sympathiek optreden. Erg fijn. Die is het kijken en beluisteren zéker waard, maar qua albums wacht ik op 'n solo-project of een wat kaler album.