Emobands dan, volgens mij. Screamo is een term die slaat op de echte schreeuwlelijkerds als Jeromes Dream, Orchid en Raein, een emostroming die later kwam bovendrijven. Overigens werd pas een aantal jaren nadat dergelijke muziek ontstond de term 'screamo' uitgevonden (als een soort zijtak van emo, waar je sowieso veel subgenres in hebt, zoals emocore en emoviolence, waar ik de ballen niet van snap). Overigens schijnen veel van dat soort bands een hekel te hebben aan zowel de term emo als screamo: zij vinden zelf dat ze 'gewoon' punk maken. Maarja, hoe moet dan een gesprek lopen? "Waar luister jij zoal naar, eigenlijk?" "Naar punk." "Ah, ik heb hier toevallig nog The Ramones en Sex Pistols in de kast staan!" "Nee, niet dat soort punk" "Wat dan wel? Meer Minor Threat ofzo?" "Nee, met van die screams" "O, je bedoelt hardcore?" "Zoiets, maar dan een soort stroming daarvan die begin jaren 90 ergens echt ontstond" enz. Dus ze moeten niet zeiken. Hoewel, als ik tegen iemand zeg dat ik weleens naar emo luister weten ze nog niet wat ik bedoel maar denken ze aan Bullet For My Valentine o.i.d...
Hoe dan ook, Heroin was inderdaad een belangrijke band in de emo stroming (zo schijnt, ik praat ook maar na wat ik gelezen heb

). Beetje de eerste lichting van dat soort bands, net als Moss Icon. Ze worden vaak geprezen en zijn een soort grootheid binnen het genre. Ikzelf heb het discografie album op de computer staan en heb daar nu flink wat van beluisterd. Al is het wel gegroeid hoor ik nog steeds het geniale niet. Het grijpt me niet, laat staan dat ik het zo intens beleef als bij dit genre zou moeten. Alleen de basgitaar valt echt op, die is echt héérlijk op dreef. Hopelijk verandert dit nog in de toekomst, maar tot dusver ben ik nog niet bijster onder de indruk. Maar lekkere muziek is het wel degelijk.