Manu Katché - Third Round (2010)

Niet slecht, maar meer van hetzelfde...

Uitgebreide recensie.

daar was ik ook al bang voor

Meer van hetzelfde misschien, maar wel erg fraai en sfeervol.
Voor mij toch wel een van de betere CD's van dit jaar.

Ok, de productie klinkt goed, er wordt kundig gespeeld, maar het is allemaal zo onstellend bloedeloos. Dit is - sorry to say - castraten-jazz, muziek zonder ballen, ideaal om op te zetten als de schoonouders (hij houdt van Pim Jacobs, zij van Rita Reys) op visite komen en je wilt laten horen dat er tegenwoordig best goeie jazz wordt gemaakt.

Jammerdebammer, al klinkt het wel goed.

Manu is een geweldige drummer, wat hij op dit album uitvoerig kan etaleren door de ruimte die hij krijgt om te soleren. Okee, je zit niet op het puntje van je stoel, toegegeven, maar als je van mooie smooth jazz drumpartijen houdt, is dit je album. Ook de overige muzikanten spelen meer dan verdienstelijk, zij het aan de rustige kant van het jazz spectrum, zoals zoveel ECM's natuurlijk. Prima plaat voor mij!