Merry Clayton - Emotion (1979)

Geslaagd comeback album van Merry Clayton, die vooral bekend werd als achtergrondvocalist bij de Rolling Stones, waarbij de soul - zoals te horen op haar vorige albums - werd verruild voor een meer eigentijdse sound. Clayton brengt 'n fijne mix van disco (zonder toeters en bellen) en boogie, dat qua stijl wel goed te vergelijken valt met albums als Bad Girls van Donna Summer of Irons in the Fire van Teena Marie, die ook rond die tijd verschenen. Openingsnummer en tevens 't titelnummer Emotion weergeeft een goede impressie wat men dit album kan verwachten, maar het daarop aansluitende nummer (Cryin’ for Love) is zelfs nog 'n stuk beter met zijn volle en heerlijke funky instrumentatie á la Parliament. Ook wanneer de muziek rustiger wordt krijgt Clayton alle ruimte om te imponeren. Met de ballad When the World Turns Blue wordt een bijzonder fijn stuk(je) rust gecreëerd. De andere, tweede en laatste ballad is - helaas - enigszins misplaatst. Wasted Time lijkt bij vlagen haast ontsnapt te zijn uit een musical, het is namelijk nogal theatraal van aard, en daarmee is het een tamelijk overbodige toevoeging op Emotion. Gelukkig wordt er met de drie laatste nummers weer teruggekeerd naar de spetterende klanken van de twee eerste nummers en daarmee heeft het album wel een prima slot.