Xavier Rudd & Izintaba - Koonyum Sun (2010)

Het album waar ik dit jaar het meeste van verwacht. Xavier Rudd keert na één donkerder album 'Dark Shades of Blue' terug naar zijn lichtere muziek, met Afrikaanse invloeden deze keer bijgestaan door Izintaba. Ik hoop in elk geval op een tweede 'Food in the Belly': zomerse, vrolijke muziek met schitterende teksten en bij wijlen ook een prachtige boodschap.

Xavier Rudd gaat momenteel nek aan nek met The Kooks als favoriete artiest maar springt er na dit album mogelijks over. 'Love Comes And Goes' en 'Time To Smile' zijn alvast weer schitterende voorsmaakjes. Nu al hangen er herinneringen vast aan deze nummers!

Sowieso, een slecht album heb ik Xavier Rudd nog nooit weten maken en deze keer heb ik echt wel weer hoge verwachtingen nu hij terugkeert naar zijn lichtere, meer zomerse muziek. Niets mis met 'Dark Shades of Blue', wel integendeel, ook daar stonden parels van nummers op, maar over het algemeen ben ik een fan van vrolijke en energieke muziek. 'Food in the Belly' is z'n meest consistente album...geen énkel slecht nummer en eigenlijk bijna allemaal hoogvliegers (zonder dat het misschien ook maar één (wereld)hit bevat). Xavier Rudd kan het eigenlijk allemaal: instrumenten bespelen, sfeer creëren, gevoel geven aan nummers, zingen, teksten schrijven en melodieën van hemelse schoonheid creëren. Fantastische man.

De cd klinkt helemaal niet zo opgewekt als ik me het had voorgesteld. Ondanks de 'verkeerde' verwachtingen alsnog een mooi album na amper één luisterbeurt. Zien of hij groeit of niet. Ik ben niet razend enthousiast maar als je ziet dat ik bij 'Food in the Belly' na één luisterbeurt zei dat het zeker geen topper was weet je genoeg...dat album staat nu op nummer 3 in mijn top-10. Koonyum Sun is dan wel opnieuw meer in de stijl van de albums vòòr Dark Shades of Blue, maar dan bijgestaan met een Afrikaanse band.

Food to the Belly blijft vooralsnog wel onovertroffen door Xavier Rudd zelf, zowel qua teksten, melodie, sfeer, samenhang en muziek: alles klopte gewoon!

Dit album dan, Love Comes & Goes en Time To Smile buiten beschouwing gelaten (deze nummers zijn al lang te horen op Xavier Rudd's myspace e.d.) springen Fresh Green Freedom, The Reasons We Were Blessed (speciaal nummer), Woman Dreaming en het overheerlijk melodieuze en dromerige Breeze er voor mij uit. (3,5)

Is hij een beetje 'Let Me Be-achtig' , als je begrijpt wat ik bedoel?

Ben wel benieuwd naar dit album. Dark Shades vond en vind ik geweldig. Ik houd juist van de wat donkere kant van Xavier Rudd.

Hmm...vergeet maar wat ik zei, ik heb me lelijk vergist. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen maar 'k ben ook maar een mens. Opnieuw een heerlijke zomerse, lekkere en intense plaat van deze grootmeester! Mijn respect blijft groeien.

Dit is zeker niet zoals Dark Shades of Blue maar de instrumentale begeleiding is er daarom niet minder om! Enige minpunt vind ik vooralsnog het titelnummer, dat snap ik niet helemaal. Voor de rest ook weer zoals gewoonlijk bij Xavier Rudd: geen nummers die wereldhits (hmm hoewel) zullen worden maar wél opnieuw een album dat barst van kwaliteit. (4,5)

Cutting Edge - Nu.nl, maar oordeel gerust zelf. Absoluut een aanrader!

Mathieu, we meet again;)
Weer bij een album van Xavier Rudd. Thanks voor de ontdekking destijds, daardoor kan ik nu genieten van deze heerlijke plaat. Wat mij betreft DE zomerplaat!

Haha inderdaad ja! Zijn zo van die dingen die je bijblijven hé, ik heb dan weer Jason Mraz (voor hij hier in België veelvuldig op de radio werd gedraaid) via u leren kennen!

Tjonge, wat een indrukwekkend album weer. Het klinkt heel fris en vrolijk maar je voelt de gedrevenheid van Xavier Rudd. Heel mooi.

Wederom een andere slag, heerlijk album! Voor mij zal toch Food In The Belly nog #1 blijven!

Vergeten jullie niet naar de optredens te komen 12 en 13 juli?

Peace

Prachtig album! In het verleden vond ik Xavier Rudd een soort van eenpansgerecht, het klonk allemaal lekker, maar zijn mogelijkheden waren wat beperkt, temeer omdat hij live alles in z'n eentje deed (percussie, slide gitaar etc.). Op dit album klink hij zeer divers en zorgt bij tijd en wijlen voor kippenvel op mijn armpjes. Als liefhebber van de afrikaanse muziek kom ik ook aan mijn trekken, het doet me een beetje denken aan het graceland album van Paul Simon op sommige tracks.

Tot nu toe zijn beste, maar dat is mijn mening.

Prijsvraag van Oor gewonnen; +2 op gastenlijst in Tivolo én album thuisgestuurd. Waarom woon ik toch in Limburg en kon ik niet gaan?: (

Damn! Wat een heeeeerlijk album.

Net als ik hierboven lees, kom er bij mij niks los bij de titeltrack. De rest is allemaal even heerlijk!

Ben ik nou de enige die continu associaties heeft met de eerste solo-albums van Sting?
Is trouwens niks mis mee!

Nee, had ik ook.
Met een vleugje 'Graceland' van Paul Simon erdoorheen.